,,Het mag wel eens ophouden met al die incidenten'', foeterde Lance Armstrong. Een verband en de mouwen van een nieuwe gele trui camoefleerden het duivenei en de schaafwonde op zijn linkerelleboog. ,,Mijn Tour had evengoed kunnen eindigen in die bocht van Luz-Ardiden. Een dwaze val, deels mijn eigen schuld. Ik schuurde te dicht langs het publiek en haakte daarmee in dat bevoorradingszakje of wat het ook was. Nee, dit is een Tour van té veel problemen. En dan zijn er nog die jullie niet kennen en waar ik niks over zeg.''

  • Ullrich profiteerde er niet van maar keek om waar je bleef. Mooi toch?
  • ,,Ik apprecieer zijn houding. Jan is een enorme atleet en een faire sportman. Mag ik terloops toch verwijzen naar de Ronde van twee jaar geleden, toen híj wegglipte in een bocht van de Val-Louron. Toen was ik het die het tempo drukte tot hij weer bij was. Ik ben dankbaar dat hij het niet vergeten is. Of zoals wij dat zeggen: What goes around, comes around. Je krijgt terug wat je geeft.''

  • Een paar honderd meter verder lag je er bijna wéér.
  • (grommend) ,,Mijn versnellingsapparaat werkte niet meer zo best als gevolg van die val. Ik trapte door en schoot van mijn pedaal. Ja, het scheelde niet veel.''

  • Meteen daarna stormde je naar voor als een dolle stier. Je was kwaad?
  • ,,Kwaad? Nu ja, ik wás kwaad. Een fikse scheut adrenaline, zeg maar. (grijnzend) Soms de beste manier om te koersen. Lance , zei ik tegen mezelf, als je de Tour wil winnen, moet het wel nú gebeuren. Go! ''. Ik wist trouwens al voor de start dat het een grote dag zou worden voor mij en de Tour. Er bleef immers geen keuze. Ik moést afstand nemen van Ullrich om niet met een handjevol seconden naar de tijdrit te trekken. Dat risico wilde ik niet nemen.''

  • Is jouw vijftiende ritzege in de Tour ook de mooiste? Tenslotte waren de twijfels groot.
  • ,,Na de tijdrit van vorige week, waar ik geklopt werd door Ullrich, volgden inderdaad een paar dagen van comme ci-comme ça . Daarna beterde het weer. Maar om te besluiten dat dit mijn mooiste ritwinst is... Op emotioneel vlak alvast niet. Dit kan niet tippen aan Limoges, 1995, toen ik een etappe kon opdragen aan Fabio Casartelli, een paar dagen voordien om het leven gekomen. Dát was een dag van emotie, nu een dag van suspens.''

  • Inderdaad, op de Tourmalet zag het er minder uit, toen je Ullrich moest laten gaan.
  • ,,Een sterke uitval, maar ik voelde dat hij zijn moment slecht had gekozen. Er bleef nog zo lang te klimmen en bovendien wachtte daarna nog Luz-Ardiden. In plaats van me vast te bijten in zijn wiel kon ik maar beter mijn tempo houden. Ik dacht: als jij dit tempo kan volhouden, dan mag je voor mijn part de Ronde winnen. Maar hij kon het niet volhouden!''

  • Ben je er nu gerust op?
  • ,,Met een rouleur als Ullrich op een goeie minuut en nog een tijdrit te gaan? Was dat een vraag? Ik zeg het en zal het blijven zeggen: de Tour is gedaan op de Champs-Elysées en geen moment vroeger. Wie weet wat er nog allemaal gebeurt, deze week. Gelukkig ben ik niet bijgelovig en geloof ik niet in een vloek...''