Vier maanden geleden verongelukte Andrei Kivilev. Alexander Vinokoerov, zijn boezemvriend, kan er nog altijd niet over praten zonder dat zijn ooghoeken zich vullen met tranen en zijn stem het begeeft. ,,Je vraagt me hoe het komt dat ik dit jaar zoveel knappe uitslagen reed. Parijs-Nice, Amstel Gold Race, Ronde van Zwitserland en nu voor het eerst riwinst in de Tour. Een magnifieke campagne, zou ik moeten zeggen. Maar dat is niet zo. Hoe zou het kunnen, nu ik mijn beste vriend verloor?''

  • Akkoord, maar die resultaten zijn er wel. Ondanks alles.
  • (ontroerd) ,,Precies daarom. Ik fiets niet louter voor mezelf, maar ook voor Andrei. Met dubbele kracht. Die van hem erbij. Ja, we rijden met zijn tweeën. Zo kan je het wel stellen.''

  • Voor de tweede keer in evenveel ritten rij je weg van Armstrong. Of was het je vooral om de etappe te doen?
  • ,,De dagwinst was niet mijn hoofdbekommernis toen ik ervandoor ging. Ik wilde gewoon secondjes pakken. 's Ochtends had ik het erover gehad met ploegleider Mario Kummer. Had ik de goeie benen, zoals op l'Alpe d'Huez, dan zou ik nog eens demarreren op die laatste berg. Op dat ogenblik reden trouwens nog een paar renners voor me uit. Pas toen ik die had bijgehaald en afgeschud begon ik te dromen. Dit is mijn vierde Tour en nog nooit behaalde ik een ritoverwinning. Een paar keer was ik er dicht bij, maar dan altijd tweede of derde.''

  • Je staat nu tweede in het klassement, een handjevol seconden achter Armstrong. Ruik je je kans?
  • ,,Lance Armstrong kloppen is nog altijd gemakkelijker gezegd dan gedaan. Akkoord, ik kon hem al twee keer licht achterop zetten. Het zegt niet alles. Ik blijf bij het doel dat ik me stelde toen ik deze Ronde begon: het podium is het minimum. Nu wil ik een paar dagen recupereren van de inspanningen. Dan hoop ik de benen van nu terug te vinden in de Pyreneeën. De rest zien we dan wel.''

  • Een hele verantwoordelijkheid...
  • ,,Het kan best, maar ik voel ze niet. Uiteraard is er druk. Ik ben kopman, ik moet voor uitslagen zorgen. Maar ik moest dat een poosje geleden ook in Parijs-Nice, in Zwitserland. Zodus, ik kan het wel aan.''

  • Beloki hoef je alvast niet meer te vrezen.
  • ,,Een jammere zaak. Met Joseba verlies ik een belangrijke en sterke bondgenoot. Allicht moet ik die nu gaan zoeken in het kamp van Mayo.'' (PDK)