,,Hoeveel kilometer ik gezwommen heb in mijn carrière? Ik schat 40.000, één keer de wereld rond'', zegt Brigitte Becue. Morgen, om 18 uur, doet ze daar nog 100 meter bij in het Brugse Olympiabad. Voor de verandering eens niet tegen de chrono, zelfs niet tegen andere schoolslagzwemsters. De tweevoudige Sportvrouw van het Jaar ('94 en '95) gunt zichzelf het afscheid dat ze verdient: een majesteitelijk ererondje in het chloorbad waarin ze jarenlang gelabeurd heeft.

  • Hoe beu ben je het, Brigitte?
  • ,,Ik wil geen antireclame voor de zwemsport maken, maar het is echt wel genoeg geweest. Tot dit jaar kon ik er geen punt achter zetten omdat ik bang was dat ik spijt zou krijgen. Ik wou voortdoen tot ik het beu was. En ik moet zeggen: daarin ben ik glansrijk geslaagd. Ik krijg het trouwens op mijn heupen van mensen die zeggen dat ik een jaar te lang gezwommen heb. Asjeblieft zeg, het was alleen aan mij om dat bepalen.''

  • Hoe voelt het afscheid na vijftien jaar topsport?
  • ,,Goed, moet ik zeggen. In de maanden voor ik besliste ermee te stoppen, was ik een beetje bang. Maar dat is nu voorbij. Op 18 september word ik dertig, het is tijd voor een tweede leven. Wat ik nu al wel heb, is heimwee naar een scherp, afgetraind lichaam. Voor het overige wil ik nu een poosje genieten van de vrijheid.''

  • En dan een tv-carrière?
  • ,,Als het even kan wel, ja.''

  • Rentenieren zit er niet in?
  • ,,Ach, een mens kan altijd klagen. Ik heb aan mijn sport iets verdiend, maar ik ben ook altijd heel spaarzaam geweest. Alleen daardoor heb ik nu een eigen huis kunnen kopen. De laatste jaren is de sponsoring enorm toegenomen, maar tot 1994 viel dat dik tegen. Gedeeltelijk ook mijn eigen fout. Ik dacht: ik ben goed, dus de sponsors komen zelf wel . Dat bleek niet het geval. In 1989 werd ik al Europees vice-kampioene. Als ik toen een sponsor had gezocht en gevonden, had ik veel meer kunnen verdienen.''

  • Je verloor op dat EK in Bonn van een Oost-Duitse. In 1994 pakte je op het WK brons achter de Australische Riley en de Chinese Yuan, twee zwemsters die later werden betrapt op doping. Steekt dat niet?
  • ,,Daar wil ik niet te veel aan denken, dat zou te frustrerend zijn. Wat de DDR betreft: ze gebruikten doping, maar ze hadden ook een fantastisch sportsysteem. Je kan niet inschatten hoe goed die meiden zonder doping zouden zijn geweest. En die derde plaats in Rome, tja. Als ze nu naar me toekwamen en me alsnog een gouden medaille gaven, zou dat een magere troost blijven. Ik héb nu eenmaal niet als eerste aangetikt.''

  • In 1996 was je fysiek op je top, maar in Atlanta moest je vrede nemen met twee finaleplaatsen. De zwartste bladzijde?
  • ,,Zeker. Daar praat ik nog altijd liever niet over. Ik zat op de Spelen mentaal aan de grond door privéproblemen (met haar toenmalige trainer en vriend Stefaan Obreno, fdpt). ''

  • Fred Deburghgraeve pakte daar goud en een wereldrecord. Nooit afgunstig geweest?
  • ,,Dat is het verkeerde woord. Ik was niet jaloers op Fred, wel op zijn resultaten. Maar dat vind ik niet meer dan normaal, een topsporter streeft altijd naar het allerhoogste. Mijn carrière ruilen voor die van hem? (gedecideerd) Neen. Als je per se een vergelijking wil: mijn carrière met zijn hoogtepunten, dat was ideaal geweest.''

  • En wat waren de hoogtepunten voor jou zelf?
  • ,,Ongetwijfeld het EK '95 in Wenen, tweemaal goud en eenmaal zilver. Maar ook mijn Europees record in 1998. (verontwaardigd) Dat kreeg toen amper weerklank in de pers, alsof er elke dag Europese records worden neergezet door een Belg. Maar het is met erkenning in de pers als met centen: ik mag niet klagen over mijn carrière.''