,,Deze middag kruip ik terug in mijn bed. Een beetje slaap inhalen.'' Tom Steels, in Maldegem voor de derde keer Belgisch kampioen geworden, klinkt maandagochtend nog een beetje krakkemikkig. Als zit er een brokje schuurpapier in zijn keel. In zijn hoofd echter zingt een nachtegaal. ,,Ik kijk gretig uit naar de spurten van de Tour. Die titel heeft me een pak zekerheid geschonken. Desnoods rij ik maar wat meer in de wind. Ik kan het aan. (grijnst) Heb je gezien wat voor toeren ik moest uithalen om voorbij Capelle te knallen? Een renner die niet kiplekker zit, doet dat niet maar geeft zich verloren.''

Het feestje van zondagavond eiste zijn tol. Iets wat Tom er uiteraard graag bij neemt. ,,Eerst kwamen we samen in het hotel. Sponsor Frans De Cock van Quick Step kwam er nog binnenvallen. Rechtstreeks van de luchthaven. Daarna dronk ik nog een pintje in De Klok, mijn supporterslokaal in Nieuwkerken. Pas op, we maakten het niet te laat. Rond halfeen waren we thuis. We raakten echter niet in slaap, Leen noch ik. (lacht) De motor was nog opgewonden.''

  • De ontlading voorbij de streep was dan ook enorm. Dat was méér dan alleen blijdschap.
  • ,,Ook het besef dat de regelmaat terugkeert in mijn prestaties. Na die spurtwinst in de Vierdaagse van Duinkerke zakte ik immers weg. In de Ronde van België en die van Duitsland liep het echt niet goed. De week na mijn succes in Catalonië werden zowel Leen als ons dochtertje Lobke ziek. Toch niet wéér, he! , dacht ik. Gelukkig bleef ik kalm. En kijk. Lang geleden dat ik nog zulke goeie benen had.''

  • Zijn alle twijfels nu geband?
  • ,,Nee, lang niet. Die draag ik nog wel een poosje met me mee. Wat zou je willen? Twee jaar sukkelen gaat er niet uit in drie weken. Ik voel het vooral in de dagen die een wedstrijd voorafgaan. Ga ik het wel halen? Ik wist dat ik erop vooruit ging. Alleen kon ik die beterschap niet omzetten in resultaten. En dat begon te wringen , ja. Bovendien werd mijn hoofd de jongste maanden niet te veel gerust gelaten. De niet-selectie van rechterhand Fabien De Waele voor de Tour, het afhaken van sponsor Mapei, de gezondheidsproblemen van Lobke... Het dreigde allemaal te veel te worden. Gelukkig heb ik geleerd om in de koers de muizenissen van me af te zetten. Zoals bleek in het kampioenschap. Een paar keer verzeilde ik in verloren positie. Hier zit ik ook niks te doen , vermande ik me. En ik werkte me terug naar voren. Wat had ik te verliezen?''

  • Die derde titel speelt je een stevig argument in handen in je speurtocht naar een nieuwe ploeg.
  • ,,Ik hoop dat we de Belgische clan samen kunnen houden. We zijn dan wel met niet veel, maar we kunnen een vuist maken. Sponsor Quick Step heeft er wel oren naar, dunkt me. Dit is gewoon een goeie groep. Renners, ploegleider, personeel. (grijnst) Als ik de meeval van het Belgisch kampioenschap ook één of twee keer heb in de Tour, zit het wel helemaal goed.''

  • Met een ploeg die straks split...
  • (bedaard) ,,Zondagavond had ik al manager Aldo Sassi aan de lijn met felicitaties. En via hem ook sponsor Squinzi. Deze ploeg is nog niet dood, hoor.''