Je kan het lot niet blijven tarten. Met meer geluk dan verdienste had Racing Genk in zijn achtervolgingsrace een twaalf op twaalf bij elkaar gevoetbald, en ook op La Louvière leken de Limburgers gevleid met de drie punten te gaan lopen. Diep in de tweede helft keerden de Wolven de situatie om met twee kanjers van doelpunten. Thijs verhinderde vlak voor tijd dat Genk puntenloos naar huis moest en kopte de 2-2-eindstand op het bord.

Sonck en Daerden deden vrijdagmorgen allebei nog een ultieme test, maar het mocht niet baten. Geen La Louvière-Genk voor hen. Trainer Vergoossen dropte Vandenbergh en Ingrao op hun posities, moest dus eigenlijk niks wijzigen aan het spelconcept. Toch wilde het aanvankelijk niet zo lukken voor de landskampioen. La Louvière, bevrijd na de zege vorige week tegen Lommel, trok resoluut ten aanval. De Nigeriaanse spits Odemwingie liet leuke dingen zien, alleen jammer dat zijn ploegmaats soms te onstuimig reageerden.

Genk werd vooral de eerste twintig minuten weggespeeld op het middenveld, maar had bij zijn uitgekookte tegenprikken wel de meer gestroomlijnde acties in huis. Vandenbergh lanceerde de razendsnelle Beslija, en Dagano zag zijn lob nipt oversuizen. Het bleek slechts het opwarmertje voor een wondermooi doelpunt. Siquet trok Dagano heimelijk bij de trui, en scheidsrechter Ver Eecke kreeg dat in de smiezen. Thijs veinsde bij de vrije schop rechts voor doel een trap, maar het was integendeel Ingrao (degelijke partij hoor) die zonder aanloop en met een heerlijke krul de bal voorbij een aan de grond genagelde Van Steenberghe joeg.

La Louvière ontsnapte daarna aan de verdubbeling via Vandenbergh, maar kreeg zelf ook nog kansen. Kenmogne besloot net naast, en Rogerio verschroeide de vingertoppen van Moons.

De al zo fel gecontesteerde doelman van Genk onderscheidde zich ook na de rust met enkele attente tussenkomsten. De kopbal van Ishiaku as struk, maar het Limburgse sluitstuk zat er gepast bij met de linkerhand. Even later leek hij toch geklopt, na de zoveelste zwieper voor doel van de altijd vrijgelaten Teelen. Kenmogne verraste iedereen met een kopslag van buiten de backarea, maar de bal dwarrelde rakelings over. De verdiende gelijkmaker viel dan toch. Een sterk spelende Klukowski kruiste heerlijk tot rechts voor doel, waar Haydock Roumani te snel af was. Logisch, net als de treffer van Kenmogne even later. Niet de winning-goal echter, dat verhinderde Bernd Thijs.