KRAAINEM - Hoe sterk het door Aimé Anthuenis hertekende verdedigende compartiment van de Rode Duivels is, blijft alsnog de vraag. Tegen voetbaldwerg Andorra kwam de Belgische defensie geen moment onder druk. Voor Olivier De Cock, Joos Valgaeren, Timmy Simons en Didier Dheedene komt de eerste serieuze test er pas morgenavond aan, als in Tallinn Estland partij wordt gegeven. De vier hebben alvast ,,een goed gevoel''. Al wijst Didier Dheedene erop dat een misverstand hier of daar niet uit te sluiten is.

,,Automatismen kweek je niet in één of twee wedstrijden. Ik hoop dat voldoende geduld wordt opgebracht om ons naar elkaar te laten toegroeien'', zegt Dheedene.

,,Maar dat geldt niet alleen voor de defensie'', voegt de 30-jarige linkerflankverdediger van de Oostenrijkse competitieleider Austria Wien eraan toe. ,,De spelersgroep van de Rode Duivels is ingrijpend veranderd en vooral verjongd na het WK in Korea en Japan, en nog een keer na het debacle tegen Bulgarije. Het duurt toch wel wat voor zo'n nieuwe groep helemaal in elkaar past, voor iedereen van iedereen weet hoe hij reageert in specifieke spelomstandigheden, wie graag de bal in de voeten krijgt of liever diep gestuurd wordt, enzovoort.''

Dheedene predikt dus geduld. Hij hoopt dat de bondstrainer het team niet meteen door elkaar haalt, mocht het in Estland verkeerd lopen. ,Maar daar ga ik niet van uit'', zegt hij. ,,In deze groep schuilen voldoende voetbalverstand, talent, fysieke kracht en kamplust om dat gebrek aan automatismen te compenseren. Het was misschien niet zo'n slechte zaak dat deze nieuwe groep eerst tegen een zwakkere, maar taaie tegenstander als Andorra mocht aantreden. We vonden elkaar naarmate de wedstrijd vorderde toch al beter, foutjes konden vrij probleemloos worden gecorrigeerd en gaandeweg coachten we elkaar in de defensie ook beter.''

Joost Valgaeren is het daarmee eens. Ook voor hem is deze defensie nieuw en als centrale verdediger kreeg hij met Timmy Simons nu al een vierde verschillende ploegmaat naast zich. ,,Eerst Lorenzo Staelens, vervolgens Eric Van Meir, dan Glen De Boeck en nu Timmy Simons'', zegt de rots van Celtic Glasgow. ,,Het maakt me weinig uit. Mijn opdracht blijft dezelfde: de diepste spits van de tegenpartij schaduwen.''

,,Net als zijn voorgangers is Timmy een coachende partner in de defensie. Ik speel graag naast hem. Hij anticipeert goed, verdedigt prima uit en straalt vooral rust uit. Hij heeft een jarenlange ervaring als verdedigende middenvelder en dat merk je aan zijn manier van spelen. Zo gaat hij gaat nooit paniekerig doen als hij omgeven wordt door twee, drie tegenstanders. Op het middenveld is dat namelijk altijd zo. Ik heb het goed gevoel, dat het in Estland achterin wel zal klikken.''

Voor Olivier De Cock, Joos Valgaeren en Didier Dheedene is Timmy Simons de natuurlijke leider van de defensie. De Brabantse Bruggeling kijkt er even van op. ,,De trainer vraagt dat er niet één man is die de verdediging leidt, maar dat we elkaar coachen'', zegt hij. ,,In Estland zullen we wel eens onder druk komen. We moeten respect tonen voor deze tegenstander die zich als een taaie brok aandient, maar als iedereen geconcentreerd zijn werk doet en als elkaar goed coachen, zullen we verdedigend onze streng wel trekken.''

,,Verdedigen doe je ook niet met vier, want als het middenveld gaten laat vallen, moet je uit positie gaan lopen'', merkt Didier Dheedene op. Het komt er dus op aan met z'n elven als een blok te spelen. Zodat Olivier De Cock en ik ook geregeld op de flank kunnen oprukken om mee aanvallen op te zetten, in de wetenschap dat er achter ons voldoende dekking is. Ik heb er een goed oog in, ja.''