,,Jullie moeten alles weigeren, maar zeg het wel vriendelijk en beleefd en met een grote glimlach.'' Twintig beeldschone meisjes worden belaagd door groot en klein om hen allerlei prullaria aan te smeren. Maar als een volleerde directrice leidt Cécile Muller, de organisatrice van Miss België, het bezoek aan een Senegalees dorp in goede banen. De finalistes - les belles gazelles voor het hotelpersoneel - verblijven nog de hele week in het West-Afrikaanse land. Ze bereiden er zich voor op de finale van 12 december.

Zolang het gezelschap binnen de veilige omheining van Club Med Les Almadies in Dakar blijft, loopt alles gesmeerd. Het verblijf heeft veel weg van een door Cécile Muller strak georganiseerde schooluitstap. Op tijd opstaan, gaan slapen, altijd lachen, niet drinken en niet roken zijn de ordewoorden.

Maar zodra er een uitstapje op het programma staat, is het opletten geblazen. Maandagnamiddag vertrekt de karavaan naar Le lac rose , een meer in de buurt van Dakar waarvan het water een roze schijn vertoont. De tocht gaat langs enkele authentieke dorpjes en de bewoners zijn niet allemaal blij met de bijzondere belangstelling.

Eén man komt dichterbij, roept iets in de plaatselijke taal en gooit een steen naar de groep. Gelukkig kan hij snel tot kalmte worden gebracht. De meisjes voelen zich niet makkelijk, voor de meesten is dit de eerste confrontatie met extreme armoede.

De Limburgse Ellen Haselaars wil niet de barmhartige Samaritaan spelen, maar ze heeft uit België vijf kilo snoep meegebracht voor de Senegalese kinderen. Haar gift wordt in dank aanvaard door de chef du village .

Vijf minuten later passeert het konvooi langs een dorp dat geasfalteerde wegen heeft, een ziekenhuis en een telefooncentrale. Een gift van Thierry Sabine, de overleden ,,vader'' van de woestijnrally Parijs-Dakar. Een standbeeld heeft hij niet gekregen. Sabine is gewoon ereburger van het dorp.

In het volgende dorp geeft de chef du village een rondleiding langs de hutten. Trots toont hij de gezamenlijke keuken. ,,Hebben jullie ook een microgolfoven?'', vraagt een Franstalige journaliste. De chef du village kijkt haar verdwaasd aan, een gevoel van plaatsvervangende schaamte overvalt de groep.


Voorlopig geen intriges
Al vanop de luchthaven in Zaventem worden de twintig finalistes voortdurend gevolgd door de cameraploeg. De reis moet een extra lange aflevering opleveren van Miss België achter de schermen . Maar één meisje heeft de bedoeling van haar verblijf blijkbaar niet goed begrepen. Gewapend met haar eigen handcamera legt ze zelf alles vast wat ze meemaakt.

Over de wedstrijd zelf praten de finalistes weinig of niet. Iedereen is nog bevriend met iedereen en van intriges is er - voorlopig - nog geen sprake.