De onrust in Egypte doet de olieprijs klimmen en beleggers vluchten uit aandelen. De prille trends zoals stijgende rente en dalende goudprijs keerden abrupt om.

De aandelenkoersen sprokkelden eerst nog een winst van een procent bij elkaar, maar net als een marathonloper krijgen de koersen het na een bijna ononderbroken klim van zes maanden op een bepaald moment knap lastig. De loper is dan extra kwetsbaar voor tegenslag. En hoe harder hij van stapel is gelopen, hoe harder de terugval kan zijn.

Vrijdag zakten de koersen plots als een pudding in elkaar. Hoewel veel aandelenbeurzen gisteren nog even op winst hadden gestaan, zakten de Europese indices zo'n 1,5% en veegden ze de hele weekwinst weg. Zowel in Europa als op Wall Street gingen de beleggers naadloos over van koop- naar verkoopmodus en sommigen duwden zelfs paniekerig op de verkoopknop.

De koersen doken plots zwaar lager, zonder dat er op het eerste gezicht een economische reden voor was. Het aanzwellende volksprotest in Egypte was zonder twijfel de aanleiding. En dat net voor het weekend en na een lange beursklim: alle koersbewegingen maakten heel snel een bocht van 180 graden.

Een groot land in het Midden-Oosten met 80 miljoen inwoners, in een regio waar de dictaturen nog dik gezaaid zijn. Maar zelfs als de volksopstand alleen in Egypte voortgaat en niet overslaat naar andere landen, is de aanvoer van olie bedreigd, redeneren de beleggers.

Het Suezkanaal, de aanvoerroute van olie uit het Midden-Oosten naar het Westen, loopt door Egypte. De olieprijs schoot in de VS alvast 4% hoger, weliswaar nadat het zwarte goud de dag voordien vreemd genoeg nog 2 % was gezakt. Ook de goudprijs onderbrak prompt zijn correctie en veerde gisteren opnieuw 2% hoger.

De obligatierentes die de voorbije weken fors opwaarts gingen, zakten wat weg. Onzekerheid duwt beleggers terug in obligaties. En de dollar stopte zijn koersval tegenover de euro.

Het is wel ironisch. Net nadat een onderzoeksbureau deze week had gemeld dat er in een januarimaand nooit meer geld vloeide in beleggingsfondsen dan in januari 2011, beginnen de koersen te zakken.

Die aandelenfondsen werden gevoed met geld dat uit deposito's en obligaties werd weggehaald. Als de onrust in het Midden-Oosten zich uitbreidt, kan dat beleggers misschien nog eens opnieuw doen nadenken over hun strategie.

Want meer nog dan de klim van de aandelen in het nog prille 2011, valt de verdere stijging van de rentevoeten op. Neem om te beginnen Duitsland. Daar eindigden de tienjarige ‘bunds' 2010 met een rente van 2,96%. Gisteren was dat opgelopen tot 3,2%. En die rente komt van 2,1% ergens midden 2010: dat is een klim met zowat 50%.

En neem de rente op tienjarige Belgische obligaties, mede door onze ‘harde' onderhandelaars is de premie die België moet betalen, nog wat opgelopen. Van 101 procentpunten (dus 1,01%) tot 113 punten gisteren. Daardoor krijgt een belegger die nu een tienjarige Belgische staatsobligatie koopt, tien jaar lang een effectieve intrest van 4,33%, tegen 3,97% einde 2010. Wie de jongste jaren gewend raakte aan rentes die eerder naar de 3% neigden, kan misschien verleid worden.