Aandelen en obligaties houden het rustig. Sommige grondstoffen lijken bezig aan forse correctie.

Van onze medewerker

De nieuwste impasse bij de Belgische politici stuurden de Bel20 gisteren even in het rood. Een prestatie die kan tellen, want ‘lokale' politiek heeft heel lang geen invloed meer gehad op ‘nationale' beurzen. Maar rond de middag bewoog de Brusselse beurs (+0,33%) al terug op het marstempo van de wereldbeurzen.

En dat is nu al een halfjaar lang hoger. Gisteren bleef de klim wel heel beperkt: de belangrijkste indices in Europa bleven steken op winsten ver onder 1%.

Ook op de obligatiemarkten, waar de koersen sinds een halfjaar neerwaarts gaan, was er relatieve rust.

De opvallendste koersuitslagen waren te zien bij het goud en olie. Daar doken de prijzen met een heel forse 2%. Goud is nu teruggezakt tot ongeveer 1.310 dollar per troy ounce. Daarmee komt het edelmetaal aan de onderkant van de ‘bergformatie' die sinds september 2010 de springplank was naar een absolute recordprijs (zie grafiek). Zakt het edelmetaal nu geleidelijk terug naar een niveau richting 1.000 dollar?

De terugval van de ‘Texas Intermediate' olieprijs naar 85 dollar per vat is mogelijk nog opmerkelijker. Want die komt er terwijl de verwachtingen voor de groei van de wereldeconomie verbeteren. Heeft het iets te maken met de lage prijzen voor aardgas in de VS, waar door een nieuwe technologie gasvoorraden uit gesteenten kunnen gewonnen worden ?

Of heeft het te maken met het afbouwen van speculatieve posities, nu de marktrente in de lift zit en het aanhouden van die posities (met geleend geld) duurder wordt?

De bedrijven zullen alleszins niet rouwig zijn om een daling van de grondstoffenprijzen. Uit de resultaten van heel wat bedrijven blijkt immers dat de hogere kostprijs voor vele basismaterialen flink weegt op de winst.

Gisteren gaven zowel Colgate als Procter & Gamble toe er last van te hebben. P & G verwees naar hogere grondstoffenprijzen, hogere belastingen en de zwakke vraag in de Verenigde Staten om tegenvallers te verantwoorden. Dat zouden wel eens de drie tegenwindfactoren voor nog een paar jaren kunnen worden.

Op het World Economic Forum in Davos werd door Europese leiders fijntjes in de verf gezet dat de budgettaire situatie van de eurozone in zijn geheel een stuk beter is dan die van de Verenigde Staten. Dat land wordt daar vandaag nog altijd niet op aangevallen, maar de VS zal er eerder vroeg dan laat iets moeten aan gaan doen.