Waar in andere landen de overheden aan één zeel trekken om de financiële crisis te bedwingen, lijkt men in een communautair gespleten land als België er genoegen in te scheppen elkaars instellingen te destabiliseren. Zaterdagavond bijvoorbeeld probeerde de RTBf het interview van de woordvoerster van KBC Groep te ridiculiseren omdat ze er de nadruk op had gelegd dat KBC geen liquiditeitsproblemen had en stevig gekapitaliseerd was. Maar dat was niet wat sommige Franstaligen wilden horen. Gisterenochtend was het de beurt aan staatssecretaris voor Financiën Bernard Clerfayt voor destabiliserende opmerkingen. Eerder al had de Luikenaar Guy Quaden (NBB) rampzalige uitspraken gedaan. Nog anderen doen uitspraken zonder het dossier te kennen. Achter de schermen spreken specialisten van een economische oorlog. De financiële macht wordt hertekend en sommigen proberen dat met een 'slip of the tongue' te sturen. In deze hyperzenuwachtige markten, waar de gewone man het verschil niet ziet tussen fundamenteel gezonde en intrinsiek zieke instellingen, zijn giftige woorden voldoende om de spaarder de gordijnen in te jagen. Zelfs bankiers doen eraan mee. 'Schoon landje', reageerde een kenner gisteren. (pdd)