De strijd om het webwedden
Per voetbalwedstrijd kunnen tot 150 verschillende soorten weddenschappen worden afgesloten.ap
Foto: © FERNANDO BUSTAMANTE
Een willekeurige Champions League-avond. De voetbalwedstrijd Glasgow Rangers tegen Barcelona eindigt op 0-0. Heeft dan niemand gewonnen? Toch wel. De bookmakers van Bwin. De fans die op winst van de Schotten wedden, hoeven niet te worden uitbetaald. En wie had ingezet op een overwinning van de Catalanen verdient evenmin iets. Gelijkspel is voor niemand een mooie uitslag, behalve voor bedrijven die weddenschappen aannemen. Zoals Bwin. Het Oostenrijkse onlinebedrijf heeft een goede dag.

Onlinegokken staat in een slecht daglicht. De lage drempel zou verslaving in de hand werken. De sites zouden worden uitgebaat door schimmige bedrijfjes die in belastingparadijzen met miljoenen goochelen. Zwart geld zou makkelijk gewit kunnen worden door er via het internet mee te gokken.

Het zijn argumenten die bedrijven zoals het Oostenrijkse Bwin, maar ook het Zweedse Unibet en het Britse Partygaming met kracht bestrijden. Zij willen beschouwd worden als serieuze ondernemingen die beleggers, werknemers en de economie in het algemeen een meerwaarde bieden. Voorlopig is hun imago echter nog niet optimaal. Vorige maand nog werd Petter Nylander, de topman van Unibet, in een Nederlandse cel opgesloten. Eerder overkwam de toplui van Bwin, Norbert Teufelberger en Manfred Bodner, hetzelfde in Frankrijk. Het wielerteam van Unibet werd uit verscheidene koersen geweerd omdat reclame voor onlinekansspelen in Frankrijk verboden is. Bwin heeft sponsorcontracten met Duitse ploegen stopgezet wegens juridische problemen.

Dat onlinekansspelen op zoveel weerstand stuiten, heeft niet alleen te maken met vrees voor gokverslaving en witwasserij. Bedrijven als Bwin en Unibet worden gezien als serieuze bedreigingen voor lucratieve overheidsmonopolies op de kansspelmarkt. In Frankrijk bijvoorbeeld is de markt voor sportweddenschappen wettelijk toegewezen aan het staatsbedrijf Française des Jeux (dat overigens ook een eigen wielerteam heeft). De Europese wetgeving bepaalt dat buitenlandse privéondernemingen in principe dezelfde markttoegang moeten krijgen als staatsbedrijven. Daarover woedt al jarenlang een juridische strijd, die ertoe geleid heeft dat de Europese Commissie tegen tien Europese landen, waaronder Frankrijk, inbreukprocedures heeft gestart.

'In zeven jaar tijd is Bwin van nul naar 1.200 werknemers en een beurswaarde van 650 miljoen euro gegroeid', zegt Konrad Sveceny, hoofd investor relations van het Oostenrijkse bedrijf. 'Dat bewijst dat het openen van de markt waarde creëert.'

Bwin wil -net als Unibet, Partygaming, Sportingbet en andere sectorgenoten- graag als een bonafide bedrijf overkomen. Daarom nodigde het vorige maand een groepje Belgische journalisten uit naar het hoofdkantoor in Wenen. In het voormalige beursgebouw van de Oostenrijkse hoofdstad werken driehonderd mensen voor het internetbedrijf. Dat is maar een kwart van het totaal -de rest werkt elders in Wenen, in Stockholm of op Gibraltar.

De aanwezigheid van Bwin in de Britse kroonkolonie is het gevolg van de overname van het bookmakerbedrijf Simon Bold Ltd. Gibraltar is, net als Malta en Antigua, een van de landen waar onlinekansspelbedrijven zich graag vestigen. Het klopt dat dergelijke vestigingsplaatsen argwaan wekken en het imago geen goed doen, zegt market development manager Daniel Raschke van Bwin. Maar de voordelen wegen daar ruimschoots tegenop. Gibraltar heeft namelijk een uiterst interessant belastingtarief voor bedrijven die sportweddenschappen aanbieden. Het werkt met een belastingplafond op de gamingtax: per jaar hoeft maar een vast bedrag te worden betaald, onafhankelijk van de gerealiseerde omzet. Dat scheelt Bwin heel wat belastingen, geeft Raschke toe. Unibet zit om een gelijkaardige reden in Malta. De bedrijven zouden best bereid zijn om zich elders te vestigen en meer belastingen te betalen, maar dan moet daar wel wat tegenover staan, vindt Raschke. Bijvoorbeeld de zekerheid dat er ongehinderd gewerkt kan worden in heel de Europese Unie, zonder juridische hinderpalen.

Ook de beschuldiging dat onlineweddenschappen een mooie witwasmachine zijn voor crimineel geld, wordt tegengesproken. Zo mag je per maand maximaal vijfduizend euro op je Bwin-account zetten. Voor misdadigers die de opbrengst van een fraudecircuit willen witten, is dat geen werkbaar bedrag. 'Door bedrijven als de onze tegen te werken, bereiken de autoriteiten juist het tegendeel van wat ze nastreven', zegt financieel directeur Günther Doppler. 'Kijk maar naar wat er in de VS gebeurde. Door onlineweddenschappen te verbieden, verdween alles in een grijze zone. Er is geen controle meer op de geldstromen en evenmin op maatregelen tegen gokverslaving. Nu is de markt volstrekt ondoorzichtig geworden.' In België is Bwin op bescheiden schaal actief. Twee mensen zorgen er voor de marketing van de site, onder meer via sponsorcontracten met Club Brugge en Charleroi. Bwin is niet aanwezig op de shirts, zoals bij Real Madrid en ACMilan wel het geval is, maar op de reclameborden langs het veld.

www.bwin.be