De monniken van de abdij van Westmalle verhogen de productie van hun trappistenbier niet.

BROUWERIJEN

Van onze redacteur



Net als de andere zes trappistbrouwerijen lapt die van Westmalle de wereldwijd groeiende vraag naar trappistbier aan haar laars. Er zijn slechts zeven authentieke trappistbrouwerijen in de wereld: drie in Vlaanderen, drie in Wallonië en een in Nederland. Al die brouwerijen zouden veel meer kunnen brouwen, maar doen dat niet. 'We vinden het belangrijk dat onze lekenmedewerkers op een redelijk uur naar huis kunnen gaan, zodat er tijd rest voor hun familiale en sociale leven', zegt broeder Benedikt.

Hoe goed is het om te werken in Westmalle?

Ploegenarbeid of overuren bestaan niet.

De werkdag loopt van half acht tot half vijf.

De lonen liggen tussen het maximum van de CAO van de sector en het gemiddelde van de lonen in de regio.

Men werkt in een familiale sfeer. Er is slechts een 40-tal werknemers, van wie twee monniken.

Men werkt in architectonisch verantwoorde gebouwen, waar het aangenaam is om te werken.

Er wordt niet gewerkt op kerkelijke feestdagen.

Er is een jaarlijkse 'bezinningsdag' waar de werknemers eventuele conflicten kunnen bespreken.

Alleen Chimay wil echt groeien

De zeven authentieke trappistbrouwerijen moeten zich binnen de muren van het abdijcomplex bevinden. Er wordt dus geen trappist gebrouwen op een industrieterrein. Ondanks de grote faam van het product, is de productie beperkt. Die van Westmalle is dan nog de grootste. De jaarlijkse omzet bedraagt er 19 miljoen euro. De productie ligt om en bij de 120.000 hectoliter. De 'broeders' van Orval halen nauwelijks de helft. Er werken zowat 35 arbeiders. In Westvleteren werken slechts vijf à zes mensen, van wie de helft monniken. Zij halen een productie van nog geen 5.000 hectoliter.

De trappisten leven volgens de regel van Sint-Benedictus, die voorschreef dat handenarbeid evenwaardig is aan gebed. Maar ze willen niet dat hun abdij een aanhangsel wordt van de brouwerij. Bovendien hebben de meeste abdijen ook andere economische activiteiten. De winst van de trappistenbrouwerijen gaat vooreerst naar het onderhoud van de abdij. Maar daarnaast mogen tal van caritatieve organisaties rekenen op gulle giften. Arme mensen die aan de deur komen bedelen, worden ook geholpen. Maar om misbruiken te voorkomen, is er meer en meer samenwerking met plaatselijke OCMW's.

De meerderheid van de brouwerijen handhaaft een beperking van de productie. Alleen de abdij van Chimay wil fors groeien. Er is zoveel werkloosheid in de streek dat de monniken van Chimay toch toestemming gegeven hebben om de productie op te voeren.

Is het economisch duurzaam en eerlijk?

Beursgenoteerde bedrijven voelen de hete adem van de aandeelhouders in de nek. Daar geldt de wet van de winstmaximalisatie. Maar er zijn nog familiale bedrijven die andere, sociale waarden voorop stellen.

De trappistbrouwerijen hebben een nicheproduct. De concurrentie is beperkt. Wat is het geheim van trappist?

De menselijke waarden van de productie van trappist stralen af op het product.

Trappist is geen anoniem bier, maar bier met een verhaal.

Hoewel Trappist niet exclusief Vlaams, Waals of Nederlands is, is het 'een product van bij ons'.