Bonussysteem voor werknemers
Foto: © Wim Daneels
Op 20 december 2007 keurden de sociale partners de regeling voor 'niet-recurrente resultaatsgebonden voordelen' goed. Dat houdt in dat er een nieuwe vorm van bezoldiging boven de doopvont werd gehouden: de fiscaal aantrekkelijke bonus. De opzet bestaat erin om een bezoldigingsvorm in het leven te roepen die toelaat om ook een (bepaalde) groep van werknemers te belonen voor de realisatie van bepaalde doelstellingen. Het is niet de bedoeling deze regeling te gebruiken om individuele prestaties te belonen.

Per 1 januari 2008 kunnen werkgevers beslissen om een dergelijk bonussysteem in te voeren. Het initiatiefrecht ligt dus bij de werkgever, maar het initiatief kan evenzeer genomen worden op niveau van een paritair comité of subcomité.

Het bonussysteem wordt ingevoerd door een op ondernemingsniveau gesloten collectieve arbeidsovereenkomst en bevat een plan voor de toekenning van de voordelen. Voor kleinere ondernemingen of ondernemingen zonder vakbondsafvaardiging wordt het plan ingevoerd via een toetredingsakte. Deze neerslag van de principes moet schriftelijk worden meegedeeld aan alle betrokken werknemers. De te volgen procedure is dezelfde als die voor de invoering of wijziging van een arbeidsreglement.

Aan welke voorwaarden moet het plan voor de werknemer voldoen opdat hij recht kan hebben op een dergelijke bonus ? De inhoud van het plan moet inzake de berekeningswijze duidelijk objectief meetbare doelen vastleggen, die zowel kwalitatief als kwantitatief kunnen zijn. Een relatie met de realisatie van een ISO-normering bijvoorbeeld, is perfect denkbaar. Bovendien moet duidelijk zijn op welke wijze gecontroleerd wordt of de doelstellingen gehaald worden. Tevens moet het plan voorzien in een procedure voor betwistingen. Ten slotte moet uiteraard ook worden vastgelegd over welke periode de doelstellingen worden gemeten (minimum drie maanden en gelegen na 1 januari 2008).

Wat het voordeel betreft, is er een plafond van 2.200 euro netto per jaar en per werknemer. De werkgever betaalt hier bovenop een bijdrage van 33procent voor de sociale zekerheid, wat maakt dat de (fiscaal aftrekbare) kosten voor de werkgever neerkomen op 2.926 euro. De werknemer ontvangt de bonus vrij van enige belasting. Bij overschrijding van het plafond wordt het voordeel belast als een gewone bonus (sociale bijdragen en marginaal tarief).

Is dit nu een fantastische innovatie?

Ja en neen. Het feit dat er naast alle andere vormen van bezoldiging een echt parafiscaal interessant alternatief is totstandgekomen, valt enkel toe te juichen. Dat het bovendien gerelateerd kan worden aan kwalitatieve doelstellingen van de onderneming, is zeer lovenswaardig.

Het collectieve karakter van de bonus en het ontbreken van enige ruimte om individuele topprestaties te honoreren, samen met de administratieve verplichtingen en de beperkte grootorde van het voordeel, spreekt dan weer in het nadeel van het systeem. Maar wie het kleine niet eert ....



Jo Stremersch is vennoot bij Stremersch, Van Broekhoven en Partners.

www.standaard.biz/personalfinance