ANALYSE. Coene slachtoffer van ongeremde ambitie
Picanol deed gisteren zijn uiterste best om de omvang van de vergoeding aan ex-gedelegeerd bestuurder Jan Coene (foto) te verbergen. Foto: © Eric de Mildt
BRUSSEL - Jan Coene werd herhaaldelijk gewaarschuwd dat zijn hebberigheid bij de weefgetouwenproducent Picanol hem noodlottig zou worden. Zondag werd voorlopig het recentste hoofdstuk geschreven in een realiteit die enkel Coene niet zag aankomen. De zin dat hij zijn taak als volbracht beschouwt, typeert dat.



,,Het was nodig om het bedrijf te redden'', zegt een betrokkene. Op 27 oktober geeft Picanol inzicht in de gang van zaken van het bedrijf. In de eerste jaarhelft was er een verlies, na herstructureringskosten, van 1,6 miljoen euro. Het probleem zit hem niet zozeer in de verliescijfers maar in de negatieve spiraal waarin Picanol vastzat.

Coene ligt al anderhalf jaar onder vuur van een belangrijke groep van minderheidsaandeelhouders rond Paul Vandekerckhove die paal en perk wilden stellen aan een aantal excessen bij Picanol. Het bekend raken van de royale ,, sign up- premie'', die ook voor het eigen remuneratiecomité geheim werd gehouden, was de jongste illustratie van de financiële aderlatingen bij Picanol.

Blijkbaar is het die geheime premie die Coene de das heeft omgedaan nadat het kantoor Deminor, dat de minderheidsaandeelhouders bijstaat, de bestuurders en commissaris Deloitte de wacht hadden aangezegd. Deminor vroeg Deloitte en de voorzitter van het auditcomité info over de vergoeding van Coene en stelde 15 oktober als deadline. Coene zou de deadline bij Picanol niet halen.

De aandeelhouders van Picanol vallen sinds maart 2003 van de ene nare verrassing in de andere. Er was de belangenvermenging tussen Picanol en de zustervennootschap Steverlynck Group, omvangrijke aandelenoptieplannen voor het management en de ceo van Picanol, royale bonussen en sinds gisteren nu ook geheime premies.

,,Er was wel degelijk een probleem van buitensporige vergoedingen bij Picanol'', zei een topverantwoordelijke gisteren. Picanol, een bedrijf met circa 1.800 medewerkers, betaalde zijn ceo weddes die alleen bij de grote Bel-20-bedrijven te bespeuren vallen. ,,Een ceo van een groot Belgisch bedrijf verdient inclusief bonus 1,1 miljoen euro tot 1,4 miljoen euro per jaar'', zegt een specialist.

Coene bleek volgens de nu bekende gegevens op basis van conservatieve schattingen minstens het dubbele te verdienen. De realiteit is waarschijnlijk nog dramatischer. Picanol deed gisteren zijn best om de omvang van de vergoedingen te verbergen door van een bonus niet het uitgekeerd bedrag mee te delen maar het te reduceren tot een netto cijfer (2,7 miljoen euro). Een welkomstbonus werd voorgesteld in termen van 6.100 oude Picanol-aandelen, opnieuw zonder exacte gegevens. De vraag of het klopt dat Coene in 2003 bijna 6 miljoen euro bruto ontvangen heeft, is daarmee handig ontweken. De nieuwe voorzitter en ceo ad interim Luc Van Nevel reageerde gisteren niet op telefoontjes.

Coene lag recentelijk ook onder vuur als voorzitter van de Alumnivereniging van de Vlerick Leuven Gent Management School. Een aantal ambitieuze initiatieven van Coene hebben de vereniging, die Coene al tien jaar voorzit, veel geld gekost. Coene is volgens mensen die hem goed kennen het slachtoffer van zijn eigen grenzeloze ambitie. Hij werd op 8 maart 2001 gedelegeerd bestuurder van Picanol op vraag van Patrick Steverlynck. Coene profileerde zich als de nieuwe sterke man die de schone slaapster wakker kuste.

Maar Paul Vandekerckhove, lid van de familiale aandeelhouders van Picanol, zag dat er achter de schermen iets bezig was dat zeer goed geleek op een machtsgreep en nam Deminor in de arm. Wat volgde, waren veelzeggende onthullingen. Coene die aandelen kocht van Picanol ten koste van het bedrijf, die de aandelen van Mercator (omgerekend 12,2 %) in de controlestichting kocht terwijl het bedrijf de aandelen nodig had voor een exorbitant aandelenoptieplan, met als gevolg dat bijna 13 miljoen euro extra kosten dreigden voor het bedrijf.

Wat Coene gaat doen met zijn aandelen in de stichting is onbekend. Zonder dat pakket zakt de controle over Picanol van circa 55 % naar 34 %. Het bedrijf zelf werd meegesleurd in een harde oorlog. De schijnwerpers van ondernemend Vlaanderen waren opnieuw gericht op Ieper en opnieuw op datzelfde gebouw: de vroegere hoofdzetel van Lernout & Hauspie. ,, Maybe it's the building '', mijmerde de Amerikaanse zakenkrant The Wall Street Journal in een grote bijdrage over de strijd bij deze West-Vlaamse kmo.

Beetje bij beetje haalden de minderheidsaandeelhouders hun slag thuis, ondanks pogingen van Coene om de zaak af te schilderen als een ordinaire familieruzie. Deminor en Vandekerckhove gaven niet op. Pierre Nothomb, partner bij Deminor, wou niet minder dan de scalp van Coene. Coene zelf zag het niet aankomen, ondanks een afgedwongen bijzondere aandeelhoudersvergadering en het afschieten van het optieplan. Daar dreigde nu een gerechtelijke expertise bij te komen. Met het bekend raken, afgelopen dinsdag, van een geheimgehouden welkomstpremie, was de zaak onhoudbaar. ,,In een hotel vindt de gast als welkom een praline op zijn hoofdkussen, voor Coene moest het iets meer zijn: 2 miljoen euro'', zei een waarnemer gisteren.

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig