'DE blok erop, we leggen de boel plat.'' De sfeer in de ondernemingsraad van Telindus op 30 september, de dag na het bod van Belgacom was verhit. ,,We zullen die van Belgacom eens een lesje leren.'' Ronald Everaert, ceo van Telindus, riep op tot kalmte. ,,Niet doen. Je weet nooit wat er nog kan gebeuren.''

Everaert kende de onvoorspelbaarheid van de financiële wereld, en bovendien had Telindus wel andere zorgen op dat moment. Het was paniek in het huis. De raad van bestuur was ijlings bij elkaar geroepen. Wim Dejonghe, managing partner van Allen & Overy en huisadvocaat van Telindus had een actie-agenda en een tijdschema opgesteld. Op dat ogenblik moesten nog financiële adviseurs aangeduid worden.

De bestuurders spraken af een task force samen te stellen. Het leek evident dat daarin Carmen Cordier, ceo Ronald Everaert en voorzitter Jan Steyaert zouden zitten. Tom Dechaene, een ex-bankier van Deutsche Bank in de Londense City, werd gevraagd het trio te vervoegen. Zijn kennis inzake fusies en acquisities kwam meer dan van pas.

De overige bestuurders konden elke dag om 17 uur via een telefonische conferentie ingelicht worden.

,,Iedereen belde, de hele raad van bestuur volgde de zaak op de voet'', blikt een betrokkene terug.

,,We hebben veel aan Jean-Luc Dehaene gehad. Als er iets werd uitgelegd, was hij altijd een van de twee eerste die snapte waar het einddoel lag'', zegt een getuige.

Ook Luc Vansteenkiste, onafhankelijk bestuurder, speelde een belangrijke rol. ,,Hij wou tot een deal komen en trok het dossier naar zich toe. Hij profileerde zich als tegenvoeter van Maurice Lippens bij Belgacom. Twee van de vier cruciale vergaderingen gebeurden in Schellebelle bij Vansteenkiste thuis'', zegt een bestuurder.

De storm was nog maar goed op gang gekomen of Louis Verbeke, voormalig zakenadvocaat van Allen & Overy, diende zich aan als bemiddelaar. Vansteenkiste kreeg de opdracht Verbeke vriendelijk te bedanken voor het aanbod. ,,Je kunt niet ontkennen dat er al een zeker Latem-gehalte aanwezig was'', grinnikt een betrokkene.

,,We wisten dat Vansteenkiste bijzonder dicht bij Everaert stond. Hij zat wel niet in de task force , maar profileerde zich als erg actieve onderhandelaar. Everaert zelf stelde zich low profile op in de contacten met Belgacom. Theo Dilissen (voorzitter van Belgacom, nvdr.) had bij Real Software dan weer een putsch-poging vanuit Latem op aanzet van Rudy Hageman en Jan Coene moeten afweren. Er waren ingrediënten voor onvoorziene omstandigheden, maar iedereen heeft zijn rol gespeeld zoals het moet. Enkel naar het einde toe liep de spanning op.''

Telindus pakte het professioneel aan, geeft men ook in het Belgacom-kamp toe. Al op zondag 2 oktober om 16 u mocht het kruim van de Angelsaksische zakenbanken zijn verdedigingsstrategie ten aanzien van Telindus komen voorstellen. ,,Ze mikten hoog, terwijl wij het Belgisch speelden. Ik heb het gevoel dat we Telindus onderschat hebben'', blikt een bestuurder van Belgacom terug.

De Angelsaksische toplui, met belangrijke ervaring inzake ,,contested bids'' , werden door Telindus aangezocht: Goldman Sachs, Lehman Brothers, Merrill Lynch, Crédit Suisse First Boston (CSFB) en UBS. Ook ABN Amro en ING werden uitgenodigd. Enkele onder hen zegden een belangenconflict te hebben, ING zegde niet tussen te komen in vijandige biedprocessen, Fortis deed spontaan een voorstel.

Uiteindelijk werd CSFB gekozen. ,,Ze hadden onder meer belangrijke know how in de technologiesector en waren bereid zwaargewichten op ons dossier te zetten'', zegt een bestuurder. CSFB schakelde onder meer zijn Europese topman inzake financiële verdedigingsstrategieën in. Ook Bank Degroof, dat in het aandeelhoudersschap zit van Telindus, werd toegevoegd.

Telindus had ook een zakenbank nodig om een ,,billijkheidsrapport'' (fairness opinion) op te stellen. Wat van die bank verwacht werd, is wel duidelijk: het bod van Belgacom (dat geadviseerd werd door Petercam) afschieten. Dejonghe raadde aan om KBC Securities te nemen, want van diens managing partner Koen Dejonckheere is geweten dat die tegen het establishment durft in te gaan.

Het beeld was duidelijk: de verdediging van Telindus zou geld kosten. Meteen een eerste onderwerp van discussie met toezichthouder CBFA die naging of Telindus geen winstwaarschuwing moet uitsturen. Telindus kreeg wel onmiddellijk uitstel van de CBFA tot 14 oktober om zijn advies over het bod van Belgacom uit te brengen.

Tijd winnen stond hoog op de agenda bij Telindus. Enkel door te temporiseren, zou het kans maken om een verdedigingsstrategie op te stellen. Belgacom hielp daarbij ,,spontaan''. Na de harde tot ijskoude reacties op het vijandig bod, was bij Belgacom alle haast getemperd.

De toezichthouder CBFA speelde volgens een betrokkene het spel mee. ,,De goedkeuring van het biedprospectus van Belgacom gebeurde niet bepaald snel. Belgacom aarzelde om te antwoorden op de door de CBFA gestelde vragen en de toezichthouder liet dat diplomatisch toe.''

Dat er tijd nodig was om de plooien glad te strijken was zonneklaar. De opdracht die CSFB/Degroof kreeg was Telindus uit handen houden van Belgacom. Hun vergoeding werd daar rechtstreeks door bepaald. Hoe verder de uiteindelijke oplossing afweek, hoe minder hoog de commissie. De biedprijs speelde uiteraard ook mee, maar 16,60 euro geboden door een andere partij dan Belgacom was goed voor meer commissie dan 16,60 euro geboden door de Belgische telecomoperator.

Eventjes was er de hoop dat de politiek kon helpen in de ambitie om onafhankelijk te blijven. Everaert had één dag na het bod een ochtendlijke ontmoeting gehad met Johan Vande Lanotte, de vice-premier die net zijn ministerportefeuille van Overheidsbedrijven ingeruild had voor het SP.A-voorzitterschap.

Vande Lanotte had diezelfde ochtend ook met Carmen Cordier gebeld, dochter van wijlen John Cordier, de stichter van netwerkintegrator Telindus, wiens familie 14% van Telindus bezat. Carmen Cordier was op dat moment nog in alle staten. Telindus en Vande Lanotte stonden dicht bij elkaar, onder meer via de jarenlange sponsoring van de Oostendse basketbalploeg en investeringen in de kuststad.

Ook Luc Vansteenkiste, onafhankelijk bestuurder bij Telindus, was politiek verbonden. Premier Guy Verhofstadt (VLD) is immers een persoonlijke vriend. Verhofstadt strikte destijds na behoorlijk aandringen de ceo van de schuimrubberfabrikant Recticel voor de rol van VBO-voorzitter.

Als de politiek Belgacom kort hield en (bevriende) partijen het aandeelhoudersschap hielpen stabiliseren, zou de onafhankelijkheidsstrijd kans op slagen hebben. In elk geval zouden de hedge funds - speculatieve fondsen die miljarden te beleggen hebben en zich en masse op Telindus hadden gegooid - wel gepaaid moeten worden.

Maar de realiteit was dat de hedge funds de hoofdaandeelhouders van Telindus geworden waren. Hun aanwezigheid zou de hele biedstrijd domineren. ,,Ze waren uit op maximaal gewin. Ze hebben ons een paar keer juridische dreigbrieven gestuurd'', zegt een betrokkene.

Eén dag voor het bod van Belgacom had Ronald Everaert, de ceo van Telindus, nog hedge funds en andere belangrijke aandeelhouders van Telindus in Londen ontmoet. Hij was er op een roadshow met het beurshuis Petercam. Het Mellon Fund was het eerste hedge fund dat in oktober meldde zich in Telindus genesteld te hebben. ,,Maar ze hebben ons gezegd dat ze al in juni/juli hun belang waren begonnen op te bouwen. Tegen dat het bod startte, bezaten ze al 3%.'' De hedge funds stuwden de koers van Telindus richting 15 euro. De biedprijs van Belgacom verbleekte elke dag een beetje meer.

KBC Securities kraakte de biedprijs van Belgacom in zijn rapport. De CBFA eiste dat KBC Securities dan de ,,correcte'' waardevork zou vrijgeven. ,,Maar die was er niet. Dat was ook de opdracht niet'', zegt een bestuurder. Voor Belgacom een tegenvaller, want die wilde persé weten wat dan wel ,,de juiste prijs'' was.

,,Ze probeerden constant weer met ons on speaking terms te geraken. We eisten dat ze zich eerst bereid zouden tonen de prijs te verhogen. Maar dat weigerden ze.'' Het zou duren tot 14 december vooraleer Belgacom zijn biedprijs zou verhogen. ,,We hadden via een kabinetschef al begin november gehoord dat Belgacom zijn bod wou verhogen, maar het duurde nog ontzettend lang voor dat ook effectief gebeurde'', zegt een insider.

,,Ondanks alles wilden we Belgacom niet uit de race. Uiteraard moesten we hun bod beschimpen. Dat doe je met elke ongevraagde bieder en dat doe je tot er tegenbieders opduiken. Eens die er zijn, zeg je: Tiens, misschien zit er toch iets in '', zegt een kenner.

Telindus nam Belgacom te grazen waar het kon. ,,Op de eerste vergadering tussen een Belgacom-delegatie en onze task force , kon Carmen Cordier er niet bij zijn. Ze zat omwille van familiale redenen in Milaan, maar we hebben dat uitgespeeld alsof ze nog te woedend was. Wellicht was dat trouwens ook wel zo'', grapt een bestuurder. ,,Carmen is eerlijk en rechtuit, maar bij onderhandelingen moet je dat niet hebben.''

Zegt een bestuurder van Belgacom: ,,Telindus deed zich voor als het arme meisje dat door de lelijke reus verkracht werd. Maar zo onschuldig waren ze helemaal niet. Het werd ons al snel duidelijk dat het een centenkwestie was.'' Een beschuldiging waar Telindus moeite mee heeft. ,,Eens je weet dat je je bedrijf kwijt bent, kan je enkel nog voor de beste prijs gaan.''

De zogenaamde white knights waren cruciaal in het opbodproces. De Nederlanders van Getronics, bijgestaan door Fortis waren de eersten die opdaagden. ,,Zeer snel, een week na het bod van Belgacom al. Maar we hadden het gevoel dat ze vooral kwamen rondneuzen.'' Ook de Gimv bekeek het dossier. ,,Maar zodra we voelden dat het de kant van een opbod opging, trokken we ons terug'', zegt een betrokkene.

Francesco Partners, een technologiefonds uit de VS, studeerde lang op een bod, maar trok zich uiteindelijk terug. Bleven over: France Telecom, British Telecom en Belgacom. FT had Goldman Sachs en Nauta Dutilh (Dirk Van Gerven) onder de arm genomen, BT werd bijgestaan door ABN Amro en Linklaters.

Uiteindelijk duurde het tot 13 december vooraleer FT en BT boden op een georganiseerde biedingsavond waar iedereen aan mocht deelnemen, met uitzondering van Belgacom. ,,Als Belgacom ons wilde, moesten ze maar boven de prijs van de white knights gaan.'' France Telecom wou pas bieden als de Belgische referentie-aandeelhouders hun belang van 22% zouden inbrengen.

De Fransen en Britten boden allebei 15,8 euro, maar de Britten hadden die avond nog enkele procenten hoger willen gaan. Telindus koos echter bewust voor France Telecom met wie het via Mobistar al 10 jaar lang een relatie had. Belgacom wist van de bieding niet af en kreeg 's ochtends een telefoontje dat de vergadering over een betere biedprijs ten huize Vansteenkiste geannuleerd werd. France Telecom leek het pleit te winnen. Voor enkele Belgische politici was het meteen alle hens aan dek.