Als Vlaamse bedrijven in Polen of Tsjechië mogen gaan rekruteren, om hun knelpuntvacatures in te vullen, waarom zouden Waalse of Brusselse werklozen dan geen kansen mogen krijgen om in Vlaanderen te werken?

Natuurlijk is het goed dat een werkloze uit Molenbeek of Nijvel weet welke jobs er in Zaventem of Dilbeek voor hem openstaan. De uitwisseling van vacatures tussen de regionale arbeidsdiensten is een noodzakelijke stap in de uitbouw van een mobiele arbeidsmarkt, waar arbeid geen grenzen kent. Een stap die trouwens al veel eerder had gezet moeten worden.

Maar hoeveel Brusselse of Waalse werklozen komen eigenlijk in aanmerking voor die Vlaamse knelpuntjobs? Enige scepsis is gerechtvaardigd, nu blijkt dat de NMBS er niet in slaagt om zestig geschikte onderhoudstechnici te vinden binnen de grenzen van de negentien Brusselse gemeenten.

Belangrijker nog, welke inspanning willen ze leveren om in Vlaanderen te komen werken? Zijn ze bereid om Nederlands te leren? Om elke dag dertig kilometer naar kantoor of fabriek te pendelen?

Misschien helpt het om uit te rekenen hoe ver Warschau van Antwerpen ligt.

(jir)