Lillende spekborstjes, trillende zwembandjes, krampachtig ingetrokken buiken, SizeUSA, de jongste nationale opmeting van het Amerikaanse lijf, zet de onderdanen van president Bush figuurlijk in hun onderbroek. Ze hebben geen middel meer - heupen en taille vloeien naadloos in mekaar over - maar des te meer billen en buik. Alles samen kampt een ontzaglijke 64,5 procent, kinderen niet meegerekend, met overgewicht.

Bij één op de vijf mannen moesten de onderzoekers de buik zelfs even optillen om de heupen te vinden, terwijl bij vrouwen vanaf 36 jaar vooral de omvang van die heupen de pan dreigt uit te swingen. De doorsnee blanke Amerikaanse tussen 36 en 45 jaar laat voor buste, taille en heupen de maten 41-34-43 optekenen. Barbie heeft genoeg aan 39-18-33. En opmerkelijk: zwarten (43-37-46) en Hispanics (43-36-44) scoren nog slechter. Wat aangeeft dat overgewicht de klassieke sociale en etnische scheidslijnen respecteert. Vet eten is er goedkoop en goedkoop eten vet.

En de kinderen? Bijna één op de drie Amerikaanse kids tussen zes en elf jaar kampt met overgewicht, 15 procent komt in aanmerking voor de kwalificatie obesitas. Met gevolgen als astma, diabetes, hoge bloeddruk, orthopedische complicaties, psychosociale problemen en een verstoorde slaap. De jongvolwassenen doen niet beter: de obesitas-epidemie heeft het aantal jonge Amerikaanse mindervaliden steil de hoogte ingejaagd, volgens de recente gezondheidsstudie van de Rand Health Corporation: 182 op de 10.000 Amerikaanse dertigers kunnen niet meer voor zichzelf zorgen wegens te dik. Twintig jaar eerder waren dat er nog 118.

Bijgevolg neemt de obesitasmarketing stilaan XXL proporties aan. Amerikanen spenderen jaarlijks zo'n 30 miljard dollar aan pogingen - van lightproducten over eetlustremmers en dieetvideo's tot fitnessabonnementen - om gewicht te verliezen. Overigens werd de studie SizeUSA onder meer gesponsord door kleding- en textielbedrijven en het leger. Begrijpelijk als je een 'vet' contract in de wacht kunt slepen voor nieuwe, loszittende legeruniformen.

Maar de tentakels van de obesitasindustrie reiken nog verder: denk maar aan de opbrengst van mirakeldiëten die 20 kilo's minder in evenveel dagen aanprijzen. Jammer dat die wonderkuren niet echt helpen. Anders was tweederde van de volwassen Amerikanen ondertussen al lang tot normale proporties herleid.

Diëten blijft overigens een vorm van zelfkastijding als mensen geen zicht krijgen op de gevolgen van hun eetgedrag. En precies die penaliserende aanpak zet geen zoden aan de dijk. Zo is het zeer de vraag of de Britten ooit magerder worden van de voorgestelde belasting op vette voedingswaren. Neen, hier is een positieve aanpak op z'n plaats, al was het maar omdat een beloning beter smaakt dan een straf en omdat taart mensen meer mobiliseert dan toast.

Dat zwaarlijvigheid in de VS stilaan als een epidemie wordt beschouwd, blijkt onder meer uit het overheidsvoorstel om de dieetpil Xénical beschikbaar te stellen voor teenagers. En zelfs de fiscus gooit zijn volle gewicht in de strijd: in de VS zijn het lidmaatschap van de WeightWatchers, toegangsgelden voor activiteiten waardoor je gewicht verliest en zelfs speciale dieetvoeding - voor zover een arts die voorschrijft - fiscaal aftrekbaar. Noem het een ,,eet- en beweegbewijs met punten''.

Wat er ook van zij: gezond eten leer je in je kindertijd. Vroeger vooral thuis, maar vandaag steeds vaker op school. In de staat Iowa kunnen ouders dankzij het gecomputeriseerd School Dining System in de schoolcafetaria perfect controleren of hun kroost op school wel gezonde en betaalbare kost achter de kiezen stopt. En in Massachussets maken scholen gebruik van exact dezelfde marketingtrukendoos waarmee McDonald's en chipsfabrikanten hun fastfood aan de man brengen: kids die kiezen voor gezonde schoolmaaltijden, kunnen zo punten sparen en inruilen voor een skateboard, een T-shirt of zelfs een mountain bike.

Leuk detail: het puntensysteem in de scholen van Massachusetts werd bedacht door een voedingsdistributeur, Costa Foods uit Chelsea, die zijn verkoop van junkfood geleidelijk zag slinken en daarom de gezonde toer opgaat. Neemt niet weg dat het bedrijf met het idee om wie gezond eet in school- en bedrijfsrestaurants te belonen, alvast onze smaakpapillen prikkelt. Misschien moet de volgende regering maar meteen rond de tafel gaan zitten om de tanden in ,,eten met punten'' te zetten. Na gratis vervoer, hebben burgers voortaan recht op gratis maaltijden, ten minste als ze kunnen bewijzen dat ze genoeg punten bijeen hebben gegeten, toch?

Deze rubriek verschijnt om de twee weken op woensdag. De auteurs zijn trend- en mediawatchers van het advies- en onderzoeksbureau Bekx&X. info@bekx-x.be