Marleen Renders atlete

Ik was op stage in Oostenrijk toen ik telefoon kreeg van mijn man. 'Zet de tv open, er is een aanslag bezig!' zei hij. Samen met een andere atlete heb ik uren aan een stuk naar televisie gekeken. Het tweede vliegtuig heb ik in de toren zien vliegen. We snapten gewoon niet hoe zoiets kon gebeuren. We zaten daar in een erg internationaal gezelschap, en er was wel een beetje paniek. Zelf voelde ik me veilig. Ik was tenslotte in Europa. Het was enigszins anders geweest had ik in Amerika gezeten. Vliegangst heb ik er niet aan overgehouden, maar je kijkt toch automatisch wat meer in het rond als je vliegt.

© vum