Beursgoeroe Mark Mobius over de opkomende economieen
Mark Mobius. Foto: © BLOOMBERG NEWS
BRUSSEL - Als er één goede reden is om in opkomende economieën te investeren, dan is het wel de groei waartoe ze nu al jaren in staat blijken, zegt Mark Mobius, specialist van de groeimarkten bij vermogensbeheerder Templeton. Mobius is voor velen een van de meest gezaghebbende beursgoeroes van de jongste decennia.

LANDEN als China en India, om er maar twee te noemen, halen een groeitempo waar de eurozone, Japan en zelfs de Verenigde Staten enkel van kunnen dromen. De productie van goederen en diensten neemt in die groeilanden bovendien veel sneller toe dan de bevolking. En ook het tempo waartegen de prijzen stijgen ligt een heel stuk lager dan het groeitempo van de economie.

Per saldo stijgt het bbp per hoofd daardoor bijzonder krachtig, wat wijst op een snel rijker wordende bevolking die meer begint te consumeren en zo de groei op haar beurt aan de gang houdt en de landen minder afhankelijk maakt van de economische conjunctuur in de rest van de wereld.

Voorlopig steunt de groei echter nog vooral op de export van goederen en diensten. Dankzij een nagenoeg systematisch ondergewaardeerde munt lukt dat bijzonder aardig. De uitvoer neemt in de meeste landen ook veel sneller toe dan de invoer, waardoor de deviezenreserves zich opstapelen. Met 615 miljard dollar doet in de regio enkel Japan nog beter dan China.

Nog een paar cijfers. In april voerde China net geen 32 % meer uit dan in april 2004, terwijl de invoer dik 16 % hoger lag. De industriële productie lag tijdens de eerste vier maanden van het jaar 16,2 % hoger dan tijdens dezelfde periode het jaar voordien. In april werd 26,5 % meer geïnvesteerd in machines en gebouwen dan een jaar eerder, en buitenlandse bedrijven namen daarvan 2,2 % voor hun rekening. De prijzen ten slotte lagen einde april nauwelijks 1,8 % hoger dan een jaar geleden.

Toch is China niet het absolute favoriete land van Mobius als het op beleggen aankomt. Het belangrijkste probleem waar de Chinese beurs mee kampt is de eigendomsstructuur van de grote ondernemingen. Die zijn allemaal nog voor 60 tot 70 % in handen van de overheid, en iedereen vreest de dag dat zij een deel van dat kapitaal op de markt gooit.

Toch moet je daar niet te zwaar aan tillen, vindt Mobius, want die vrees zit al volledig in de koersen verwerkt. Daarom ook dat Chinese aandelen, ondanks de krachtige groei, erg goedkoop blijven. En dat is precies het probleem zolang de overheid hoofdaandeelhouder blijft. Echt iets voor langetermijnbeleggers dus.

Toch maar liever Zuid-Korea dan? De groei kwam afgelopen jaar iets boven 4 % uit, en was dus maar half zo krachtig als de Chinese. Bovendien wordt voor dit jaar een vertraging verwacht tot dik 3 %. Maar anderzijds moet Korea het niet hebben van een fors ondergewaardeerde munt.

De won incasseerde forse klappen einde 1997, maar kon sindsdien een flink stuk van het verloren terrein terugwinnen. Volgens de analisten van Templeton zit de won nog 9 % onder het niveau dat hij zou moeten halen op basis van vergelijking tussen de koopkracht in Korea en in de VS.

Vergelijk dat eens met de Chinese rmb, die volgens diezelfde analisten zowat 19 % ondergewaardeerd is. De druk om te revalueren zal groot blijven en als Peking er geen oren naar heeft, dreigen handelssancties. De textielrel met de VS en Europa is daar een mooie illustratie van.

Niet alleen voor het Westen, ook voor de andere landen in de regio zou een Chinese revaluatie een goede zaak zijn. Veertien procent van de Aziatische export gaat nu naar China, tegen iets meer dan 5 % naar de Verenigde Staten. Vijf jaar geleden was dat nog respectievelijk 5,5 en ruim 22 %. Begin 2003 kruisten de lijnen elkaar, en sindsdien is China als bestemming voor de Aziatische export belangrijker dan de VS.

Het groeiend regionaal belang van China is een voorafspiegeling van de economische positie die het land binnen afzienbare tijd allicht wereldwijd zal innemen. Alleen daarom al, zegt Mobius, is China een land waar je als belegger niet afwezig mag blijven. ,,Krijg dus vooral niet de indruk dat we China niet zien zitten. Integendeel.'' Het land kampt nog met een paar handicaps zoals een vaak nog zwak of chaotisch management en een redelijk logge bureaucratie, maar het is die tegen een hoog tempo aan het wegwerken en in afwachting zijn aandelen er nog steeds goedkoop.

Risico's voor de Aziatische markten? Die zijn er. Een dodelijke griepepidemie, aardbevingen, een tsunami, hoog oplopende ruzies tussen China en Japan over het oorlogsverleden... En meer economisch de hoge olieprijs, de stijgende Amerikaanse rente, de kans dat een verzwakking van de groei in de VS ook de Aziatische economieën beïnvloedt en het risico dat de Amerikaanse dollar het begeeft onder druk van het dubbele tekort - op de begroting en op de handelsbalans - en de Aziatische export valt stil.

(lc)