DOEL - Meer dan driehonderd gezinnen willen in Doel komen wonen. Dat is volgens de actiegroep die ijvert voor het voorbestaan van het Scheldedorp een sprekend bewijs dat Doel niet ten dode is opgeschreven. Het probleem is dat deze kandidaat-inwoners aan het lijntje worden gehouden, luidt de kritiek.

De Vlaamse regering voerde in 2000 een tijdelijk woonrecht in dat wel gekoppeld was aan de verdere uitbouw van de haven op de linker Scheldeoever.

De drie actiegroepen, waarvan Doel 2020 de bekendste is, stelden dat het woonrecht alleen op papier bestaat. De testcase volgens hen is, hoe omgegaan wordt met een wachtlijst van kandidaat-inwoners voor Doel. Ze zien dat Doel ondanks de leegstand nog altijd in de gunst ligt als woonplaats.

De Intercommunale Land van Waas die een pak leegstaande woningen beheert, heeft in de vijf jaar dat het tijdelijke woonrecht al van kracht is aan amper twintig gezinnen een huis in Doel toegekend, zegt Marina Apers van de bewonersvereniging uit Doel. De intercommunale verhuurt de woningen die de voorbije jaren verkocht werden door vertrokken inwoners van Doel. Volgens Paul Staes, voormalig groen EU-parlementslid en een van de pleitbezorgers voor het voortbestaan van Doel, is wonen in Doel vooral gegeerd bij havenarbeiders die op zoek zijn naar een woning dicht bij hun werk.

(pse)