Het Internet heeft ons leven veranderd. Een vakantie plannen is zoveel makkelijker geworden. Een avondje surfen en dat lange weekeinde Venetië is geboekt, vliegtuigtickets en hotel inbegrepen. Bij de boekenwinkel in het dorp hebben ze die gehypete Amerikaanse roman nog niet? Dan maar snel bestellen langs het Internet. Theater- of filmtickets kopen zonder parkeer- of fileproblemen? Eén adres, het Internet. Dochterlief heeft dringend een artikel nodig dat enkele weken geleden in uw favoriete krant verscheen? Gelukkig bestaat er ook een elektronische versie waarop geen aardappelen worden geschild en die keurig gearchiveerd wordt op het Internet. Maar hoe betalen we dat allemaal?



Soms wordt naar het oude, vertrouwde overschrijvingsformulier gegrepen. Je bestelt een modelcontract voor een huurovereenkomst bij Test-Aankoop. Je krijgt het document enkele dagen later met de post, en in de envelop vind je een voorgedrukt overschrijvingsformulier.

Wie duurdere spullen langs het Internet verkoopt, bezorgt die vaak met een eigen vervoerdienst. Bij levering kun je dan betalen aan de chauffeur, meestal met een bankcheque of kredietkaart.

Maar steeds meer wordt ook het betalen zelf een zaak van het Internet. Deze zomer nog een trip naar Rome geboekt bij SN Brussels Airlines. Betalen komt erop neer dat je de gegevens van je kredietkaart doorgeeft en erop vertrouwt dat SN niet meer van je rekening haalt dan overeengekomen is. De verbinding waarlangs je die gegevens verstuurt, is beveiligd, zodat in principe niemand ze kan onderscheppen.

Dat het geavanceerder kan, ondervonden we even later, toen we het hotel boekten langs een elektronisch reisbureau. Dat verwittigde de betaalservice ,,Paypal'' dat we een betaling langs het Net wilden doen. Daarop kregen we een e-mail met logon en wachtwoord van Paypal toegestuurd waarmee we aan de slag konden. Paypal is een bijhuis van de bekende veilingsite EBay, en allicht de bekendste betaalservice op het Internet.

Het gebruikte systeem lijkt op een digipass. Je meldt je aan, krijgt een paswoord, waarna je een nieuwe code toegestuurd krijgt die je moet bevestigen, waardoor nog een andere code wordt gegenereerd die je nogmaals moet bevestigen. Pas dan worden de gegevens van je kredietkaart opgevraagd. Op die manier is Paypal zeker dat wie wil betalen ook echt achter de pc zit waarlangs de hotelreservering is doorgegeven.

Die manier van betalen is uiteraard een tikje omslachtiger, maar ze voelt wel beter aan, zeker als je met kleinere organisaties werkt. De beveiliging van Paypal staat onder experts niet ter discussie. Er worden wel vragen gesteld bij de rol van bankier die de organisatie zich toedicht, zonder over een banklicentie te beschikken. ,,Het is een gedroomde manier om misdaadgeld wit te wassen,'' luidt het. Maar dat is een andere discussie.

Een klein nadeel van werken met Paypal is wel dat we in het jaar na de betaling nog verscheidene, weliswaar vriendelijke en correcte mails kregen waarin ons gevraagd werd lid te worden en een rekening te openen.

En laten we nu de gsm eens gebruiken. Rechtstreeks betalen zal pas volgende zomer kunnen, maar onrechtstreeks kan het mobieltje de kaart al vervangen.

Op de site van deze krant, bijvoorbeeld. Wie een of meer artikels uit het archief wil halen, maar geen abonnee is en het ook niet wil worden, kan zich voor 1,5 euro een ,,dagkaart'' aanschaffen. Die kaart is eigenlijk een code van acht letters die gedurende 24 uur toegang geeft tot de volledige site. Je kunt de kaart onder meer aanvragen en meteen ook betalen door met je gsm een sms'je met de vermelding ,,dag'' naar de krant te sturen.

We probeerden het uit en kregen binnen twee seconden onze code toegestuurd met de hoop dat we er ,,veel leesplezier'' zouden aan beleven. Het bedrag wordt verrekend op onze volgende gsm-factuur. Na het intikken van de code belandden we onmiddellijk bij het gewenste artikel. Sneller kan haast niet.

Nog een originele manier van betalen troffen we aan bij de Free Record Shop, toen we ,,Black Magic Woman'' van Fleetwood Mac wilden downloaden. Het nummer zelf kostte ons 1,09 euro. Bij het betalen kregen we de keuze tussen de klassieke kredietkaart, waarvoor 0,4 euro extra werd aangerekend, en een betaling per gsm die ons op 0,32 euro zou komen te staan.

Zuinig als we zijn, kozen we voor de tweede methode. Je moet dan een 0900-nummer bellen en de verbinding net zo lang op laten tot ze vanzelf verbroken wordt. Zo heb je betaald. Maar denk niet dat op die manier met de gsm betalen altijd goedkoper is.

In de verkoopvoorwaarden lezen we dat voor het gebruik van de kredietkaart een halve euro wordt aangerekend, verhoogd met 4,5 procent van de aankoopprijs. Met de gsm is er geen forfait, maar de transactiekosten lopen op tot 29 procent van de aankoopprijs. Wil je dus een hele cd downloaden, en kost die 30 euro, dan komt daar voor betaling met de kredietkaart 1,85 euro bij, en met de gsm 8,70 euro.

(lc)