Uurloon bevat meer dan 3 euro administratieve lasten
Een loodgieter, een elektricien, een tuinman,... ze zouden merkelijk goedkoper kunnen zijn als de wettelijke lasten niet zo zwaar zouden wegen. Gemiddeld gaat het om meer dan 3euro per uur.

DE administratieve lasten drijven het uurloon met 3,13 euro op. Voor grote bedrijven - meer dan 249 werknemers - neemt dat af tot 0,62 euro per uur en per werknemer. Bij middelgrote bedrijven - tussen 8 en 249 werknemers - komen zij iets boven 1 euro uit.

Dat blijkt uit het jongste onderzoek naar de administratieve lasten die de overheid in ons land de bedrijven en de zelfstandigen oplegt. De enquête werd uitgevoerd in 2004. Vandaag stelt het Planbureau de resultaten ervan voor.

De totale kosten die veroorzaakt worden door administratieve verplichtingen worden in het rapport geraamd op 7,28 miljard euro, een daling met 19 procent in twee jaar. Dat bedrag komt overeen met 2,57 procent van de waarde van de goederen en diensten die we met z'n allen op een jaar produceren (het bruto binnenlands product). In 2002 was dat nog 3,43 procent.

Het grootste deel van de rekening - 4,91 miljard euro of 1,73 procent van het bbp - wordt betaald door de bedrijven. Maar die rekening valt, in vergelijking met het vorige onderzoek in 2002, wel 22 procent lichter uit. Bij de zelfstandigen bedraagt de daling maar de helft, tot 2,37 miljard euro.

Het aandeel van de kosten dat de bedrijven rechtstreeks dragen, is tussen 2002 en 2004 zelfs met ruim een derde gedaald, maar parallel daarmee steeg de kostprijs van de externe expertise waarop bedrijven een beroep doen met 11 procent. Bij de zelfstandigen worden vergelijkbare percentages opgetekend. ,,Outsourcing'' dus.

Vooral de tijd en de middelen die ingezet moeten worden om de (steeds veranderende) fiscale wetgeving te begrijpen, inlichtingen te verzamelen en te verwerken, wegen zwaar door.

Bij de bedrijven waren die kosten in 2004 goed voor 46 procent van de totale administratieve lasten, tegen 44 procent twee jaar eerder. Bij de zelfstandigen is dat zelfs 79 procent, maar dat is wel een heel lichte daling - met één procentpunt - tegenover 2002.

Ook de sociale wetgeving maakt het de bedrijven behoorlijk lastig. Steeds lastiger zelfs, want zij veroorzaakt 43 procent van de kosten, tegen 38 procent twee jaar eerder. Daarmee zijn de lasten van de sociale verplichtingen de snelst stijgende administratieve kostenplaats voor bedrijven.

Zelfstandigen hebben daar blijkbaar geen last van. Zij geven er geen of nauwelijks kosten voor op. Voor hen wegen de milieuverplichtingen zwaarder door met 21 procent van het totaal kostenplaatje, tegen 11 procent voor de bedrijven.

Opvallend is dat een maatregel, ook als die een administratieve vereenvoudiging inhoudt, al een hele tijd moet bestaan voor bedrijven er weet van krijgen. Dat is uiteraard minder het geval bij grote ondernemingen en meer bij kleine bedrijven en zelfstandigen.

Maar, merkt het Planbureau op, het is blijkbaar gewoon een kwestie van gewenning. Naarmate de koudwatervrees overwonnen wordt, beginnen bedrijven de administratieve vereenvoudigingen naar waarde te schatten en te gebruiken. Ondernemingen vlot en efficiënt informeren over administratieve vereenvoudigingen is dus geen overbodige luxe.