Fraude komt het vaakst voor bij brand-, auto- en familiale verzekeringen. Maar is het overdrijven van de schade ook fraude ?

Fraude is van alle tijden. Maar de technieken van stroper en boswachter evolueren met de jaren. De beroepsvereniging Assuralia haalt in haar documentatie een voorbeeld aan van een Vlaams schip dat in 1570 verging in de Golf van Biskaje.

Bij de berging van het schip bleek dat de lading niet bestond uit een partij laken, zoals vermeld in het verzekeringscontract, maar uit keien. De toenmalige machtshebbers lieten de kapitein en de makelaar prompt ophangen.

Vandaag zijn de sancties vanzelfsprekend minder streng, maar de oplichters zeker niet minder creatief. Ze ontdekken vrij snel de zwakke schakels in de ketting. Zo moesten een aantal Belgische verzekeraars enkele jaren geleden de tijdelijke omniumverzekering voor korte reizen naar het buitenland uit de markt halen, wegens te kwetsbaar voor fraude.

Als je de Belgische maatschappijen vraagt om een ranglijst op te maken van de meest fraudegevoelige polissen, dan maken de meeste verzekeraars een onderscheid tussen frequentie en omvang. De meeste fraudegevallen komen voor in klassieke schadeverzekeringen zoals familiale, diefstal- en autoverzekering.

Zeker in de familiale verzekering gaat het meestal om kleinere bedragen. Van verzonnen schadegevallen voor brilmonturen tot de meer hippe gebruiksvoorwerpen als laptops en gsm's. En de vergrijzing van de bevolking laat zich volgens één fraudeverantwoordelijke aflezen in de stijgende trend van verdachte schadegevallen met ... kunstgebitten.

De grote fraudegevallen situeren zich in domeinen als autozwendel, brandstichting en lichamelijke letsels. Daar tonen de oplichters ook vaak de meeste creativiteit en wordt de fraude vaak opgezet door criminele bendes. Die lokken bijvoorbeeld opzettelijk een verkeersongeval uit waarbij ze de tegenpartij op puur verkeerstechnische redenen aansprakelijk voor stellen.

Maar ook huisbranden zijn populair. En het valt op dat de fraudeurs daarbij vaak erg stoutmoedig te werk gaan. Zo werd onlangs een oplichter opgepakt die zich bij acht maatschappijen in België had verzekerd. Voor een en dezelfde brand diende hij telkens een licht aangepaste schadeclaim in.

De fraudeur liep pas tegen de lamp toen hij tweemaal het bezoek kreeg van een en dezelfde verzekeringsexpert. Die besefte toen pas dat hij van twee verschillende verzekeraars de opdracht had gekregen om de schade ter plaatse te gaan opmeten.

En het kan nog extremer. Een veelbesproken geval van de voorbije jaren is dat van een chirurg die zijn handen voor grof geld liet verzekeren... om zich nadien eigenhandig een vinger af te snijden om de enorme verzekeringspremie te kunnen opstrijken.

Gelukkig zijn dat uitzonderingen. In de meeste gevallen worden de verzekeraars in België geconfronteerd met 'zachte' fraude: gaande van een valse getuigenis als ,,vriendendienst" tot het overdrijven van de schade, ook wel bekend als majoreren . Maar pas op, ook in deze gevallen kan de fraudeur vervolgd worden en een strafblad krijgen.