IN DE KIJKER. Lernout, Hauspie & Ricci
Foto: © VUM
Paul Ricci heeft het imperium heropgebouwd dat Jo Lernout en Pol Hauspie uit handen moesten geven.

De overname van het taaltechnologiebedrijf Dictaphone door Nuance Communications ( DS 9 februari ) mag dan een Amerikaans onderonsje lijken, de transactie wekte ook in ons land heel wat aandacht. Niet alleen omdat de Belgische banken Fortis, KBC en Dexia aan de verkoopzijde stonden, maar ook omdat Nuance nu bereikt heeft waar Lernout & Hauspie (L&H) vijf jaar geleden niet in slaagde: het bijeenbrengen van verschillende toonaangevende spelers in de wereld van de taal- en spraaktechnologie.

Die ,,hereniging'' is grotendeels het werk van Paul Ricci, de voorzitter en gedelegeerd bestuurder van Nuance, het vroegere Scansoft. Tot eind de jaren negentig wees nochtans niets erop dat Ricci naam zou maken met spraaktechnologie. Hij was toen nog één van de topmanagers van de fabrikant van kopieerapparaten Xerox. En Scansoft was toen nog een dochter van Xerox die gespecialiseerd was in het scannen van documenten.

Scansoft kwam via allerlei omwegen in 1999 op de beurs terecht, maar kreeg al snel problemen door een slecht verteerde overname. In 2000 werd Ricci bij het voormalige moederbedrijf Xerox weggeplukt om orde op zaken te komen stellen. En dat deed hij met verve. Ricci concentreerde alle aandacht op de kernactiviteiten van Scansoft, sneed kosten weg waar nodig en investeerde het vrijgekomen geld in nieuwe verkoopteams.

Intussen keek Ricci geïnteresseerd toe wat er in het kleine België aan het gebeuren was met Lernout & Hauspie. Dat bedrijf had in maart 2000 ophef gemaakt met de overname van Dictaphone, de Amerikaanse marktleider in dicteerapparatuur en verwerking van medische gegevens. Ricci zag in Dictaphone een mooie aanvulling voor Scansoft, dat hij wilde uitbouwen tot een leverancier van totaaloplossingen voor gegevens- en documentverwerking.

Toen L&H kort daarna slagzij maakte, waagde Ricci zijn kans. In 2001 nam hij via een veiling de belangrijkste restactiviteiten over van L&H, voor zowat 40 miljoen dollar. ,,De deal van mijn leven'', verklaarde hij daar later over. Dictaphone maakte toen geen deel uit van de transactie. Dat bedrijf werd immers apart doorverkocht aan een groep banken bij wie L&H in het krijt stond.

Ricci zat ook de jaren daarna niet stil. Hij verbreedde de spraakportefeuille van Scansoft via de overname in 2003 van Speechworks - ooit een belangrijke rivaal van L&H - en in 2005 van Nuance, dat zijn naam leende aan het nieuwe bedrijf. Met de overname van Dictaphone zet hij vandaag de kroon op het werk.

De prestatie van Ricci mag dan bewondering wekken, ze laat voor de believers in Lernout & Hauspie ook een wrange nasmaak achter. Ricci toonde immers aan dat de visie van Lernout & Hauspie in de grond de juiste was: dat spraaktechnologie een essentieel onderdeel zou worden in de sector van informatieopslag en -verwerking. Alleen heeft hij bij het realiseren van die droom geen boekhoudkundige trucs moeten bovenhalen - tenminste niet voor zover we weten.

Achteraf bekeken zou je als belegger ook het beste af geweest zijn om je aandelen L&H in te ruilen voor die van Scansoft. In 2001 noteerde dat aandeel nog lager dan een dollar, vandaag is het meer dan negen dollar waard. Met dank aan de technologie uit Ieper.