STRESS en vakantie. Ze horen elkaars opponenten te zijn. De stress die verjaagd wordt door het strand, de zon, de bergen,... Alleen al denken aan vakantie zou als een balsem moeten inwerken op onze westerse zenuwen. Maar het durft wel eens mis te gaan. Als je rond dit tijdstip nog geen vakantiewoonst hebt gevonden, bijvoorbeeld.

Dan kan de gewone kantoor- of huishoudstress wel eens plaats ruimen voor paniek. En dat is zelden een goede raadgever. Snel toch nog iets proberen te vinden? Een seintje in de krant? Of aan het prikbord bij de supermarkt?

Rechtstreeks van particulieren dus. Toch even oppassen. Test-Aankoop signaleerde ooit een sterk geval. Een gezin gaat in op een advertentie voor het huren van een ,,prachtige villa met zwembad in de Provence''.

De advertentie vermeldt enkel een gsm-nummer. Na telefooncontact blijkt dat de kandidaat-huurders de eigenaar niet kunnen ontmoeten omdat die op het punt staat weer naar Frankrijk te vertrekken. Hij verblijft daar naar eigen zeggen bijna het hele jaar.

Daarom heeft het ook geen zin, vertelt hij, om aangetekende brieven te versturen voor de bevestiging van een eventueel huurcontract. Daarom ook verkiest hij een cheque als betaling boven een storting op een rekening in het buitenland ,,want van de kosten worden toch alleen maar de banken rijk''.

Het gezin aarzelt even, maar zwicht dan voor de aantrekkelijke huurprijs en de beschrijving die hun het water in de mond doet komen. Ze sturen de eigenaar een cheque met een voorschot van bijna 1.000 euro en spreken af dat het saldo veertien dagen voor het begin van de huurperiode betaald wordt, na een laatste contact over de praktische afspraken.

Een tiental dagen voor het vertrek heeft de eigenaar nog steeds geen contact gelegd. Het gezin slaagt er ook niet in hem op zijn gsm te bereiken. De familie begint onraad te ruiken en telefoneert naar het toeristisch bureau van het stadje in de Provence waar de villa van hun vakantiedromen staat.

De Franse bediende haalt hen echter ruw uit hun droom. De villa bestaat niet en zij zijn dit jaar al het vijftiende slachtoffer van de oplichter dat zich bij hen meldt.

Uiteindelijk had de familie nog geluk, want de man werd vrij snel nadien door de politie geïdentificeerd en opgepakt, maar van hun voorschot was al geen spoor meer te vinden. Overgebracht naar ,,veiliger oorden'', zoveel is duidelijk.

Het besluit is uiteraard niet dat huren en verhuren tussen particulieren een slechte zaak is. Integendeel. Vaak kun je op die manier mooie optrekjes voor relatief weinig geld te pakken krijgen.

Maar tussen particulieren moeten minimale spelregels worden gerespecteerd. Een eerste is dat je er goed aan doet de eigenaar even te ontmoeten. Wie zijn of haar gezicht niet laat zien, is verdacht. Hou het voorschot binnen de perken (niet meer dan 25 procent van de huursom) en betaal het nooit contant of met een cheque. En stort het op een rekening, zodat er duidelijke sporen blijven van de betaling en van de bestemming die ze heeft bereikt.

En als het even kan, vraag dan bij de eigenaar de gegevens op van gezinnen die de voorgaande jaren dezelfde bestemming kozen, zodat je naar hun ervaringen kunt peilen.

Redacteur Luc Coppens bespreekt elke vrijdag een aspect van onze gezinshuishouding .