BRUSSEL - De olieprijzen zijn de jongste weken naar een recordniveau gestegen. Maar hoe zit het met aardgas? Wordt ook die veel schonere brandstof binnenkort fors duurder? Niet meteen, zo blijkt, maar als de spanningen op de oliemarkt aanhouden slaat de vonk onvermijdelijk over naar het gas. Maar langetermijncontracten zorgen ervoor dat de gasprijs minder op en neer beweegt met de stemming op de internationale markt.

Aardgas is de jongste jaren erg populair, vooral als energiebron voor elektriciteitscentrales, maar ook steeds meer voor de verwarming van onze huizen en kantoorgebouwen. Sinds einde 1997 in Kyoto werd overeengekomen dat de uitstoot van broeikasgassen moet worden teruggedrongen, zit gas echt in de lift. Van alle nieuw gebouwde centrales wordt 95 procent met aardgas gestookt. En die krijgen hun gas allemaal langs langetermijncontracten.

Distrigas bijvoorbeeld heeft een portefeuille langetermijncontracten die tot 2006 het volledige en tot 2016 nog drie kwart van het verwachte Belgische verbruik dekken.

Dankzij die contracten is gas nu duidelijk goedkoper dan olie.

De grote elektriciteitsproducenten hebben zowel gas- als olie- en steenkoolgestookte centrales. Zij kunnen ,,spelen'' met de energiebronnen in functie van de prijs. Wees er maar zeker van dat centrales op kernenergie, steenkool en gas nu op volle capaciteit gebruikt worden, terwijl oliegestookte centrales op een laag pitje branden of zelfs helemaal werden stilgelegd.

Precies daarom hebben alle gasproducenten in hun contracten clausules opgenomen waarbij de prijs van het geleverde gas afhankelijk wordt gesteld van een aantal parameters, waaronder vaak de olieprijs, maar soms ook de prijs van steenkool, want een aantal centrales gebruikt steenkoolvergassing als energiebron.

Door die clausules worden de prijspieken en -dalen op de oliemarkt afgevlakt, zodat de gasprijs veel stabieler blijft. Daardoor stijgen de gasprijzen nu veel minder snel dan de olieprijzen. Maar omgekeerd dreigen de prijzen ook trager te dalen als de situatie op de oliemarkt zich normaliseert.

Maar waarom wordt de levering van gas wel en die van olie veel minder geregeld door langetermijncontracten? Gewoon omdat het aantal gasleveranciers pas onlangs is toegenomen. Tot een jaar of vijf geleden had je in Europa de keuze tussen Algerije en Nederland, meer niet.

Inspelen op prijsbewegingen en regelmatig veranderen van leverancier was een rendabel ,,spelletje'' op de oliemarkt, maar zou waanzin geweest zijn op de gasmarkt. Pas recentelijk hebben ook Groot-Brittannië, Noorwegen en vooral Rusland hun opwachting gemaakt op de gasmarkt.

Vooral Rusland. Inderdaad, want een derde van de bekende wereldgasreserves blijken daar in de bodem te zitten. In Siberië dan nog, waar de exploitatie erg duur is en het gas bovendien nog over duizenden kilometer vervoerd moet worden langs pijpleidingen. Rusland staat daarom op vaste contracten zodat het zeker is van een soliede afzet waarmee de investeringen kunnen worden terugverdiend.

(lc)