Wie kritiek wil uiten op het kapitalisme en de macht van het grote geld, vindt op de beurs argumenten genoeg om zijn stelling te staven. Net zoals bij Agfa-Gevaert gisteren, gebeurt het wel vaker dat de beurs euforisch reageert op meldingen van massale afdankingen. Ook de sluiting van Renault Vilvoorde bijvoorbeeld, begin 1997, werd toen op de Parijse beurs op gejuich onthaald.

Toch gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat ontslagen en koerswinst niet altijd samengaan. Dat is alleen zo indien bij de meeste beleggers de perceptie leeft dat het na de herstructurering alleen maar beter zal gaan met een bedrijf. Er zijn net zo veel voorbeelden te vinden van bedrijven die hun beurskoers zagen kelderen, ,,ondanks'' de aankondiging van massale ontslagen.

Bij Agfa-Gevaert reageerde de beurskoers trouwens niet zozeer op de afvloeiingen - die waren door de beleggers al grotendeels ingecalculeerd - maar wel op de beter dan verwachte financiële resultaten.

Het management hamerde er gisteren dan ook op dat die cijfers bewezen ,,dat we op de goede weg zijn''.

(wdp)

Wist je dat je ook zonder abonnement elke maand 3 betalende  plus-artikels kunt lezen?

Meld je aan en lees gratis ›

Vul je e-mailadres en wachtwoord in