DE VAKJURY. Antwerps scenario is slechtst denkbare

DE eerste uren na het binnenstromen van de verkiezingsresultaten zijn minstens even belangrijk als de laatste weken voor de verkiezingen. Dan wordt het beeld van winnaars en verliezers opgemaakt. Zondag zocht iedereen naar het geschikte argument. Behalve Paars was iedereen in het opzet geslaagd. Groen! overleeft, het Vlaams Blok groeit en CD&V/N-VA had 'plusjes' en kon Paars breken. Paarse partijen haalden niet eens twintig procent, maar winst of een beperkt verlies tegenover 1999 moest redding brengen. Binnen de VLD was het niet doodbloeden een pluspunt. Zelfs Verhofstadt, die via zijn kanseliersbrief aan 6 miljoen Vlamingen zichzelf en zijn regering uitdrukkelijk in deze verkiezingsstrijd gooide, zocht naar houvast om de gevolgen voor de federale regering te negeren. Die zijn onmiskenbaar, dat heeft Paars ook zelf gezocht. Ze vertelden dat mensen het onderscheid niet zien en dat alle verkiezingen dus weer samen moeten, SP.A-Spirit verbond het lidmaatschap van de federale met de Vlaamse regering, federale politici kandideerden volop met op kop de federale premier. Zelfs een van de weinige thema's die voor deze omschrijving in aanmerking komt, het communautaire, is een federale inzet. Over Vlaamse dossiers was minder discussie, tenzij in camouflage via polemiek over goed bestuur of geloofwaardigheid. Minder over inhoudelijke verschillen. Tegenvallende resultaten leiden vooral in liberale kringen tot de conclusie dat federaal niets moet veranderen. Het argument is dat de kiezer zich vorig jaar duidelijk heeft uitgesproken. Zondag ook natuurlijk, maar volgens sommigen ziet de kiezer ineens wel het onderscheid tussen beide niveaus.

Aangeboden door onze partners

Niet te missen