Ik mag in het buitenland graag producten consumeren die bij ons niet verkrijgbaar zijn. Niets bijzonders, zult u denken. Is dat niet één van de redenen dat je met vakantie gaat, het verlangen naar andere smaken, geuren en kleuren? Klopt, maar in de Europese supermarkten worden die culturele en gastronomische verschillen almaar kleiner. Italiaanse ham en kaas, Griekse feta en olijven, Duitse Stollen en braadworsten: ze liggen tegenwoordig te kust en te keur in de Belgische warenhuizen. Chips en frisdranken, ooit in ieder land een wereld op zich, hebben over zowat het hele continent dezelfde naam en zijn overal verkrijgbaar in dezelfde smaken. Als je al eens iets nieuws proeft, staat het een paar maanden later gegarandeerd ook bij ons in de rekken.

Zo stootte ik twee jaar geleden in een klein cafeetje in Ronda, Spanje, op Pepsi Twist, de eerste cola met citroensmaak. IJskoud, smaakte heerlijk en gaf me een echt vakantiegevoel. Nadien bleek dat de nieuwe frisdrank gewoon net iets vroeger in Spanje was gelanceerd dan bij ons.

En zo verliezen veel van die producten hun exotische aantrekkingskracht. Wat niet altijd een nadeel hoeft te zijn. Olijven eet ik nu bijna iedere dag, lekker, gezond en je hoeft er nooit lang naar te zoeken.

Maar Almdudler hoef ik niet meer. Als kind leerde ik de Oostenrijkse kruidenlimonade kennen op vakantie maar sinds je Almdudler ook hier kan kopen, is de magie verdwenen. Ik heb in de jaren '80 nog een paar kratten in huis gehaald, en het smaakt niet hetzelfde hier, of als vroeger.

Vreemd, want in Oostenrijk werkt de toverformule nog altijd. Vorig jaar een nachtje gelogeerd in de buurt van Innsbruck, en toch weer in de Almdudler gedoken. En in de Spezi, de helft cola, de helft Fanta, of zo maakten ze dat toch in de jaren '70. Vandaag kan je in Oostenrijk gewoon familieflessen Spezi kopen, en dat heb ik dan ook gedaan. Bestaat hier niet, dus blijft toch een beetje de verboden vrucht waarvan je alleen op reis mag proeven.

Vorige week was ik in Terneuzen. Niet bepaald een exotische bestemming, ik weet het, maar ik kan u verzekeren dat de hond daar anders over dacht en dat ook wij ons heel ver van huis waanden, al was het maar door de schabouwelijke programma's op de commerciële kanalen. Vergeleken bij SBS6 en Yorin is VT4 een culturele zender. En als u dacht dat met shoppingtelevisie de bodem al bereikt was, dan hebt u nog nooit TelSell gezien in Nederland.

Maar de Hollanders hebben dan weer wel Albert Heijn, voor ons Vlamingen toch nog altijd een supermarkt vol ontdekkingen en verrassingen. In Terneuzen viel mijn oog op een nieuw product dat me zeer aansprak. Ik had al reclame gezien voor yoghurt in drinkzakjes, met een mondstukje aan, zodat je de inhoud als door een slagroomspuit in je mond kan brengen. Klinkt misschien vies of sexy, al naargelang uw voorkeur, maar het zei me wel iets, zo'n gezonde snack die je lopend kan consumeren. Liever dat in elk geval dan een vette hamburger, een gesuikerde wafel of wat voor spijzen de mensen op straat ook lopen te verorberen.

Alleen zag ik in de koeltoog van Albert Heijn geen yoghurt staan maar Smoozy. Smoozy! Lang geleden dat een nieuwe productnaam me nog zo wist te bekoren. En wat is een Smoozy? A fantastic combination of fresh fruits blended together for a thick and totally delicious fruit snack Met uitroepteken. En met de extra vermelding 100% fruit snack. En nog een tekstje in de moedertaal er bovenop: ,,Smoozy geeft je voldoende energie om door te blijven gaan waar je mee bezig bent. Het bevat een mix van fruit en fruit, en niks anders.''

Het is allemaal waar, wat ze beweren en beloven. In een Smoozy zit inderdaad alleen maar gepureerd fruit, in mijn geval kiwi, banaan en appel, en de snack gaf me daadwerkelijk een boost van energie. Smaak en substantie herinnerden mij aan verse fruitpap, maar dan zonder de koek.

Ik heb mijn Smoozy niet op straat leeggezogen, of leeggespoten (ik zweer dat dit niet dubbelzinnig bedoeld is), maar ik zie het in de toekomst wel gebeuren. Ik zie een nieuwe generatie snackers die in plaats van broodjes of snoeprepen een paar Smoozy's op zak hebben. Van CoolBest, dat zo stilaan tot mijn favoriete merken begint te behoren. Sinds enkele jaren brengt de Nederlandse drankenproducent de meest verrukkelijke fruitsappen op de markt, vaste prik als ik inkopen doe bij Albert Heijn, en nu weet hij me ook te verleiden met Smoozy. We keep it cool, you get the best. Het is geen revolutionaire baseline die CoolBest hanteert, maar het zegt wel precies wat het merk doet.

Benieuwd of ik de Smoozy ook nog zo lekker zal vinden als het product straks in de Belgische winkels ligt. CoolBest zal dit jaar alleszins hoog scoren in mijn hitparade van favoriete merken.

Nationale Merkencompetitie: van maandag 26 januari t.e.m. vrijdag 6 februari via www.msn.be

Deze rubriek verschijnt om de twee weken op woensdag