De eeuwige onrust, over de psychologische erfenis van het co-ouderschap

ALWEER een artikel over de wonderen van het co-ouderschap (,,Gelukkig gescheiden'', DS 12 mei ). Mijn vriendin zet me aan om er toch een reactie op te schrijven; zij weet hoe het is om met me samen te zijn. Ik denk dat maar weinig mensen die co-ouderschap hebben beleefd als kind, zullen zeggen dat het allemaal wonderbaarlijk was. De regeling is volgens mij ontstaan uit de behoefte van scheidende ouders om van hun schuldgevoelens af te komen.

Ik ben een kind van gescheiden ouders, open en redelijk vrij opgevoed. Toen ik negen was, gingen mijn ouders uiteen en kozen ze voor co-ouderschap. Ze susten ons met het idee dat we hen allebei nog evenveel ...

Niet te missen