MINDER dan een maand nog. Dan vertrekken de eersten onder ons al met vakantie. Naar verre landen, of misschien heel dichtbij. Avontuurlijk of veeleer burgerlijk. Aangelokt door traditionele toeristische bestemmingen of door exotische oorden waar weinig westerlingen je zijn voorgegaan. Smaken verschillen, gelukkig.

Nog een week of drie en de koffers worden van de zolder gehaald. Bijna vergeten zomerkledij, badpakken, watersandalen, handdoeken roepen de sfeer van zonnige stranden op. Of wordt het de rugzak, met stapschoenen, trekkershemden en een stoere trui? Om het even, als je maar niet vergeet een reisapotheek mee te nemen.

Controleer liefst eerst of alles wat je er vorig jaar hebt ingestopt, nog bruikbaar is. Ook medicijnen botsen na verloop van tijd tegen een vervaldatum aan. En als je toch moet vervangen, waarom dan niet meteen kiezen voor generieke middelen?

Wie voor een klassieke reisapotheek systematisch kiest voor kopieën en de merkgeneesmiddelen links laat liggen, berekende de Verbruikersunie, komt vlotweg rond met twee derde van het normale budget. Voor zo'n assortiment reismedicijnen ligt dat volgens Test-Aankoop rond 30 euro. Met uitsluitend generieke middelen bespaar je 11 euro.

Het lijkt misschien niet enorm, maar dat is uitsluitend omdat een reisapotheek maar enkele weken per jaar gebruikt wordt en nauwelijks meer dan klassieke middeltjes bevat. Je moet er geen jaarvoorraad cholesterolverlagende medicijnen in kwijt.

Voor een gezin met twee kinderen, berekende de Verbruikersunie, waarvan de moeder lijdt aan een maagzweer en de vader met een depressie kampt, één van de kinderen gedurende drie maanden een behandeling krijgt tegen allergie en het tweede acht dagen lang antibiotica krijgt tegen bronchitis, bedraagt de besparing op jaarbasis liefst 55 procent. Een budget van 120 euro in plaats van 260 euro.

Hetzelfde geldt voor een senioren-echtpaar, dat toch vaak nog heel wat krapper bij kas zit. De Verbruikersunie ging uit van een man die behandeld wordt voor diabetes Type 2 (suikerziekte door ouderdom) en voor een verhoogde cholesterol. Zijn echtgenote neemt medicijnen tegen hypertensie en heeft behoefte aan een slaapmiddel.

Als zij kiezen voor merkgeneesmiddelen, loopt het jaarbudget op tot bijna 300 euro. Met de goedkoopste generieke middelen kunnen zij hun uitgaven beperken tot iets meer dan 150 euro. Een besparing van net geen 50 procent. Al heel snel goed voor meer dan een procent van het pensioenbedrag.

Aardige besparingen zijn dat. En toch blijft het marktaandeel van de goedkopere medicijnen in ons land beperkt tot 7 procent. Dat is weinig in vergelijking met buurlanden als Duitsland (29 procent) en Groot-Brittannië (32 procent). Eén schrale troost misschien. Een jaar geleden zaten we nog maar op 5 procent.

Bij gelijke kwaliteit, kiest de verstandige consument voor het goedkoopste product. Voor geneesmiddelen hoeft dat niet anders te zijn. Dat het allemaal zo traag gaat, heeft uiteraard veel te maken met het voorschrijfgedrag van de artsen in ons land. En die kijken in de meeste gevallen nauwelijks naar de prijs.

De minister van Volksgezondheid, Rudy Demotte, speelt daarom al een tijdje met het idee om artsen te laten voorschrijven op de naam van de actiestof(fen) die het geneesmiddel moet bevatten. Op die manier kan de patiënt, in overleg met de apotheker, bepalen welk middel hij wil gebruiken. Maar zover zijn we nog lang niet.

In afwachting heeft Demottes voorganger, Frank Vandenbroucke, er al voor gezorgd dat apothekers geen eurocent minder verdienen aan generieke middelen. Maar zijn die middelen ook even werkzaam? Sluit je door te kiezen voor generieke medicijnen geen compromis met je gezondheid?

Uit een enquête van de beroepsfederatie van farmaceutische bedrijven die generieke geneesmiddelen maken, blijkt dat 41 procent van de artsen nog ,,onvoldoende zeker'' is van de kwaliteit van die middelen. Bij de apothekers is dat zelfs 68 procent.

Vreemd, want generieke middelen worden pas toegelaten op de markt als door de producent bewezen is dat ze dezelfde werking hebben als het originele medicijn. De prijs moet bovendien ten minste een kwart lager liggen dan die van het origineel.

Een en ander heeft duidelijk te maken met de relatieve onbekendheid van de generieke middelen. Farmaceutische bedrijven of andere producenten van geneesmiddelen mogen geen reclame maken voor hun producten. Daardoor blijft de vraag van de patiënten naar goedkopere middelen erg bescheiden.

Dokters mogen wel ,,bewerkt'' worden, maar daar zijn de grote concerns natuurlijk in het voordeel. Zij profiteren er ook van dat dokters in ons land weinig vakliteratuur raadplegen. Zo zijn er haast geen huisartsen die een abonnement hebben op The Lancet, het gezaghebbende medische tijdschrift.

Om het probleem ten dele op te vangen, heeft Test-Aankoop drie jaar geleden al een databank van generieke medicijnen opgezet. Die kan geraadpleegd worden op het internet: www.test-aankoop.be (gezondheid). Maar ze is enkel toegankelijk voor leden.

Redacteur Luc Coppens bespreekt elke vrijdag een aspect van onze gezinshuishouding.