Werken in dienst van de Europese burger
Televisie kijkt Frans Nijs nooit. Hij brengt zijn tijd liever door in de avondschool.Bart Dewaele
Foto: © Bart Dewaele
Frans Nijs is tevreden met zijn job bij de Europese Commissie, die evenwel niet zo riant betaald blijkt als sommigen denken.

uw geld en uw leven

van onze medewerker



Europees ambtenaar, eeuwig student en fervent schrijver -Frans Nijs (50) heeft al een gevulde carrière achter de rug. 'Mijn curriculum leest als een roman. Het is alleen jammer dat managers niet van literatuur houden', zegt hij. Op zijn achttiende koos Frans voor een opleiding secretariaat-moderne talen. 'Ik was niet rijp voor de universiteit en wilde zo snel mogelijk een diploma om aan het werk te kunnen, zodat mijn broers en zussen verder konden studeren.' De 583 euro die Frans met zijn eerste vaste job in 1979 verdiende bij de elektronicafabrikant Nova gaf hij bijna volledig af aan zijn ouders.

Sinds 1983 woont Frans in Brussel, waar hij negen jaar werkte voor Fisher Hifi. 'Ik was er magazijnier, secretaris en manusje-van-alles. In 1981 ben ik er begonnen voor 600euro bruto, in 1990 was dat 1.357 euro (904euro netto). Ik heb er eigenlijk veel te lang en voor te weinig geld gewerkt.' Toen het bedrijf opging in het grotere Saba, vroeg en kreeg Frans Nijs zijn ontslag. 'Ik belandde op de arbeidsmarkt en kon niets. Ik had bijvoorbeeld nooit met computerprogramma's leren werken.' Frans omarmde de IT-revolutie en kwam in de telecom terecht. Ondertussen hadden Frans en zijn vrouw een huis gekocht en waren er drie kinderen. In 1999 vond Frans zijn droomjob bij Cisco Systems, waar hij op het einde 1.911 euro netto verdiende. 'Ik kwam er oude bekenden tegen, werd er heel goed onthaald en bevond me in het oog van de telecomstorm. Om de tien dagen zat ik op het vliegtuig en ik werkte vaak tot 'savonds laat.'

In 2001 deed Frans mee aan examens voor de Europese Commissie.

Waarom werd hij uit duizenden medekandidaten uitverkoren? 'Ik had meer ervaring, denk ik. Bovendien moet je heel wat weten over de Europese instellingen en daar had ik me dan ook in verdiept.'

Frans moest kiezen tussen het avontuurlijke bestaan bij Cisco en de zekerheid van de Commissie, ook al hadden zijn vrienden hem ervoor gewaarschuwd dat die wel eens heel saai zou kunnen zijn. Bij het Directoraat-Generaal Begroting, waar Frans terechtkwam en vandaag nog altijd werkt, bleek dat echter niet het geval. De eenheid houdt zich bezig met de opvolging van onbetaalde facturen. Frans is er verantwoordelijk voor het Nederlandse taalgebied, Scandinavië en Oost-Europa. Daarnaast is hij er IT-coördinator.

Frans Nijs wil graag een aantal misverstanden over het Europese ambtenarenkorps uit de wereld te helpen. 'Heel mijn vroegere carrière heb ik gewerkt voor firma's die erop uit waren geld te verdienen. Nu werk ik voor een instantie die er is voor de burger. Dat gevoel hebben mijn collega's en ik sterk.'

Frans vindt niet dat Europese ambtenaren veel beter af zijn dan andere werknemers. 'Ik betaal weliswaar geen belastingen aan de Belgische staat, maar wel aan Europa. Alles bij elkaar draag ik zo'n 30% af. In tegenstelling tot een Belgische belastingbetaler kan ik mijn hypothecaire lening niet inbrengen bij de belastingen. Bovendien krijgen Europese ambtenaren geen vakantiegeld, geen eindejaarspremie en geen dertiende maand. Nog iets: ondanks het feit dat ik vijf talen spreek en gebruik, word ik officieel maar betaald om twee talen te hanteren.'

Het voordeel voor Europese ambtenaren zit dus niet in het loon. 'Ik heb de berekening gemaakt: in de privésector zou ik ongeveer evenveel verdienen als bij de EC. Het verschil wordt gemaakt door het kindergeld, dat bij de EC iets hoger ligt dan in België, met name 900euro voor de drie kinderen. En wat mijn pensioen betreft: om een volwaardig pensioen te hebben, moet je minstens twintig jaar voor de Europese Commissie gewerkt hebben. Ik zal dus zeker tot mijn 65ste werken. De wilde verhalen over Europese ambtenaren die sloten geld verdienen, zijn uit de lucht gegrepen.'

In zijn vrije tijd houdt Frans zich onder andere bezig met schrijven. 'Ik heb nooit iets gepubliceerd. Schrijven is voor mij geen hobby maar een levensstijl.' Televisie kijkt Frans nooit -hij brengt liever zijn tijd door in de avondschool, waar hij al zes jaar Spaans, een jaar Chinees en twee jaar journalistiek achter de rug heeft. Hij mag zich ook al bachelor in de Wijsbegeerte noemen.

Het inschrijvingsgeld aan de VUB bedraagt zo'n 533 euro per jaar. Waar gaat het geld van Frans voorts naartoe? 'Wat we niet uitgeven aan vakanties, concerten, dure kleren of boeken, gaat naar het goede leven, lekker eten en drinken. Dat gebeurt hoofdzakelijk thuis, vaak met vrienden of familie. Mijn vrouw kan uitstekend koken. Dat wij voor de rest vrij sober leven, is eerder een keuze dan een noodzaak.'

Frans probeert elke maand iets te sparen, maar zonder blijvende resultaten. 'In september hebben we zoveel kosten dat al het spaargeld weer verdwijnt.'