Liquiditeit
Foto: © Wouter Van Vooren
De algemene koersval op de beurzen die we woensdag zagen -in Brussel was een verlies van 5procent eerder de regel dan de uitzondering- is niet langer alleen toe te schrijven aan de Amerikaanse rommelhypotheken. Het is een algemeen probleem van liquiditeit geworden.

In de goede oude tijd haalde een bank geld op bij zijn klanten -deposito's, zichtrekeningen, kasbons- en daarmee kon men (soms aan dezelfde klant) een hypotheek verkopen. Dan kwam de periode van de effectisering. Tot voor kort werd de hypotheek gewoon herverpakt met een strik eromheen en verkocht aan bijvoorbeeld (uw) pensioenfonds. Gevolg: de bank kon het geld van zijn klanten nog eens uitlenen want uw hypotheek werd ondertussen door een pensioenfonds gefinancierd. Sommige kredietverleners -zoals het Britse Northern Rock-deden meer van hetzelfde en specialiseerden zich in de herverpakte hypotheken. Als die markt van de herverpakte hypotheken dan opdroogt, heb je geen bank meer.

Andere gingen zich diversifiëren. Waarom niet wat geld lenen aan een hefboomfonds? Per slot van rekening willen die sympathieke jongens ook wel wat van onze herverpakte hypotheken kopen. Of via onze private-equityafdeling geld lenen om een bedrijf over te nemen? De verkoper van dat bedrijf is misschien een goede klant -of kan het worden- van onze afdeling vermogensbeheer, de koper is een goede klant -of kan het worden- van onze afdeling die bedrijven naar de beurs brengt. Als de markt van de herverpakte hypotheken opdroogt, is er geen extra geld meer om uit te lenen aan de hefboomfondsen of aan de overnamefondsen. Je moet het geld weer gebruiken waar het in de goede oude tijd voor gebruikt werd: de hypotheken. Een telefoontje dan maar naar het hefboomfonds dat het krediet niet verlengd wordt. Of dat de voorwaarden wijzigen. Als datzelfde hefboomfonds ondertussen ook wat verliezen heeft op zijn herverpakte hypotheken die men eerder kocht en nu aan de straatstenen niet meer kwijt kan, moet alles wat nog verkocht kan worden effectief van de hand worden gedaan.

Aandelen bijvoorbeeld. Je ziet dan toestanden waarbij alle beurskoersen zakken. En als ze maar genoeg dalen, gaat iedereen verkopen. Ondertussen doen de meeste bedrijven gewoon zaken zoals anders. Je zag het woensdag toen bijvoorbeeld Umicore en Omega Pharma eensgezind lager gingen, terwijl men na beurstijd berichten opving dat de zaken goed tot beter evolueerden. Beide bedrijven zitten, in tegenstelling tot de hefboomfondsen, goed bij kas en besloten dan maar eigen aandelen in te kopen. Wie het best bij kas zit, kan de mooiste koopjes doen.

Geld lenen aan overnamefondsen gaat nu ook wat moeilijker. Kijk maar naar Daimler dat Chrysler verkocht en de overname nu zelf mag financieren. Men staat nu wel met minder te dringen voor de overname van niet-genoteerde bedrijven. Dat is een goede zaak voor gespecialiseerde fondsen die wel nog goed bij kas zitten, zoals de Gimv. Ook in de wereld van private equity kan wie het best bij kas zit, de mooiste koopjes doen. De Gimv publiceerde donderdag een intrinsieke waarde van 57,45 euro (eind september) en kondigde en extra sinterklaasdividend aan van 2euro. Ook de Gimv ging woensdag in het rood en strandde op 45euro. Met het gewone dividend erbij (2,28 euro) geeft dat een jaarrendement van 9,51% bruto.

Het opdrogen van de liquiditeit doet voor investeerders als de Gimv en bedrijven als Umicore het te verwachten rendement op hun investeringen stijgen. Ook beleggers in aandelen zullen een hoger rendement krijgen.

Kristoff Van Houte is financieel analist en uitgever van

'Kroffinvest'.

www.standaard.biz/beterbeleggen