DE afgelopen weken hebt u érg veel gelezen over Windows Vista. Maar een bijzonder interessante technologie die in Vista zit, is amper vermeld. Het gaat om CardSpace, een methode om verschillende digitale identiteiten te bewaren. CardSpace belooft het gebruik van het internet veel veiliger te maken, en het onthouden van tientallen wachtwoorden overbodig te maken.

Klinkt dat bekend? Er zijn inderdaad al heel wat pogingen geweest om identiteit op het internet te regelen. Maar CardSpace is bijzonder elegant. Het is een soort portefeuille met virtuele identiteitskaarten. Zoals u in uw eigen portefeuille een officiële identiteitskaart hebt, maar ook een bibliotheekkaart en een getrouwheidskaart van de supermarkt. Voor elke situatie is er een geschikte kaart, uitgereikt door de gepaste autoriteit.

Nog beter: Microsoft maakte deze maand bekend dat het gaat samenwerken met de makers van OpenID, een vergelijkbare technologie die echter, via het open source model, voor iedereen gratis ter beschikking staat. Als CardSpace en OpenID, zoals beloofd, met elkaar kunnen samenwerken, ontstaat een sterk en open model. Voor mij is dit de meest veelbelovende technologische doorbraak van 2007.

CardSpace heeft één probleem: zijn voorgeschiedenis. Microsoft heeft al eens geprobeerd om het probleem van identiteit op het web op te lossen, met Passport. Die ,,oplossing'' bestond erin dat iedereen zich op het internet zou identificeren bij één bedrijf, met slechts één wachtwoord. Dat ene bedrijf was dan Microsoft zelf -met zijn reputatie van monopoliemisbruik en slechte beveiliging. Het werd, gelukkig, een totale flop.

België heeft ook een oplossing voor digitale identiteit: onze eID. Binnen enkele jaren hebben we er allemaal één, en kunnen we die gebruiken om ons te identificeren op het internet. Een mooi succes voor België, dat -zo raakte vorige week bekend- in Portugal navolging krijgt.

Maar eID kan niet alles oplossen. Onder meer omdat het uitgesloten is dat de hele wereld op zo'n systeem overschakelt. Maar vooral omdat het voor de meeste mensen niet acceptabel is om zich bij elke website te identificeren met iets als eID. Nu heeft de Belg er blijkbaar niet zo'n probleem mee om zijn officiële identiteitskaart voor te leggen voor zelfs de meest routineuze taken, zoals het afzetten van een zak tuinafval in het milieupark. Maar in andere landen spreekt men dan al snel van een politiestaat. En ook sommige Belgen beginnen zich wat onbehaaglijk te voelen, nu ze die kaart steeds vaker moeten bovenhalen.

Maar eID kan perfect in het CardSpace/OpenID-plaatje passen. eID zou daarbij maar een van de vele identiteiten zijn in uw virtuele portefeuille. Als we, bij het inloggen op een nieuwssite, onze favoriete nieuwscategorieën willen zien, volstaat een informatiekaart die we onszelf toekennen en die alleen onze gebruikersnaam bevat. Een online cd-winkel zal een informatiekaart van onze bank willen zien. Pas in uitzonderlijke omstandigheden -bijvoorbeeld als u een nieuw paspoort aanvraagt of uw belastingaangifte opstuurt- zou u een informatiekaart van de overheid voorleggen. En zou u de eID in de kaartlezer steken. eID zou dus het laatste, ultieme identificatiemiddel worden voor de officiële toepassingen. Niets minder, maar ook niets meer.

Dominique Deckmyn is hoofdredacteur van het magazine ,,IT Professional''.