Paul Goossens

COPERNICUS IN EUROPA

Bart De Wever is niet langer incontournable en dat is hem aan te zien. Enkele weken geleden was hij in de Wetstraat nog de maat van alle dingen, nu zit hij weer op het bankje in de wachtkamer, tussen Dewinter en Dedecker. Dat heeft hij vooral aan zichzelf te danken. Het gevecht voor het eerzame compromis met de eigen achterban durfde hij niet aan, en tegelijkertijd miste hij compleet de op til zijnde machtsverschuiving in Europa. Zo belandde hij opnieuw in het isolement en is hij het aureool van de onfeilbaarheid kwijt. Aan de zijde van de even charismatische als beginselvaste Ludo Van Campenhout kan hij zich nu voor de Antwerpse veldslag klaarstomen. Wat een triomfantelijke bekroning van een politieke zegetocht kon worden, dreigt nu een pathetische afknapper te worden.

© mh
Het grootste verwijt dat De Wever zich kan maken, is dat hij de copernicaanse revolutie die in aantocht was, niet zag aankomen. Niet in België, wel in Europa. De Wever en zijn discipelen waren zo vol ...

Niet te missen