Eeuwenoud fortuin zit in trendy vastgoed
Gerald Cavendish Grosvenor staat aan het hoofd van een familie die teruggaat tot de dagen van Willem de Veroveraar.reuters
Foto: © NO BYLINE
Vaak wordt het familiefortuin er vroeg of laat door verwende neefjes en nichtjes doorgedraaid. Dat het niet altijd zo moet verlopen, bewijst Gerald Grosvenor, een Brits aristocraat en de beheerder van een eeuwenoud familievermogen.

Van onze redacteur



'Iedereen lijkt te denken dat ik nog in lange gewaden rondloop, met een kroon op het hoofd, terwijl ik mijn landerijen overschouw en nu en dan een jachtpartij organiseer.' Dat imago zit Gerald Grosvenor blijkbaar een beetje dwars. Maar vreemd kan je het moeilijk noemen dat de zesde hertog van Westminster, de rijkste Britse aristocraat, bij het grote publiek een oubollig maar ook heel exclusief imago heeft.

Toen zijn oudste dochter in november 2004 in het huwelijk trad, werd de ceremonie in Chester Cathedral bijgewoond door de Britse koningin en verscheidene andere leden van de koninklijke familie. Lady Tamara Grosvenor en haar kersverse echtgenoot zouden bij die gelegenheid een huwelijkscadeau van 10miljoen pond (bijna 15miljoen euro) hebben gekregen.

Gerald Cavendish Grosvenor (54) -graaf van Grosvenor, burggraaf van Belgrave en markies van Westminster- staat aan het hoofd van een familie die teruggaat tot de dagen van Willem de Veroveraar. Zijn echtgenote, de gravin van Westminster, is de meter van prins William, tweede in rij voor de Britse troonopvolging. De hertog zelf is erg goed bevriend met diens vader, prins Charles, met wie hij een passie deelt voor het traditionele leven op het Britse platteland.

Als hij niet op zijn 5.300 hectare grote landgoed in Cheshire verblijft, staat Gerald Cavendish Grovenor meestal in dienst van zijn grote liefde, 'The Territorial Army'. De voorbije dertig jaar werkte hij zich geleidelijk aan naar de top van die speciale reserve-eenheid van het Britse leger die het reguliere leger moet bijstaan, en vooral klaar is om ingezet te worden 'als de natie met de rug tegen de muur staat'. Als generaal-majoor reist hij de wereld af om 'zijn jongens' te bezoeken in Irak, Afghanistan, de Balkan en andere plaatsen waar het Britse leger ingezet wordt.

Op het eerste gezicht is de zesde hertog van Westminster een 'overblijfsel' uit lang vervlogen tijden, toen edelen zich op hun uitgestrekte kasteeldomeinen onledig hielden met het organiseren van jachtpartijen en verder wat liefhebberden als officier in het leger. Maar zijn verslaving aan sigaretten en een zenuwinzinking enkele jaren geleden, wekken alleszins het vermoeden dat de hertog geen rustig leventje lijdt en niet gewoon inteert op het familiefortuin dat nu al meer dan driehonderd jaar van generatie op generatie wordt doorgegeven. Gerald Cavendish Grosvenor heeft dat fortuin met veel meer succes dan de meeste andere adellijke families kunnen veiligstellen en verder opbouwen. Het bestaat nagenoeg uitsluitend uit vastgoed. Het hoofdkwartier van de familiale vastgoedgroep bevindt zich -hoe kan het ook anders- in Grosvenor Street in Mayfair, een van de 'betere' wijken van Londen. Iets verderop, aan Grosvenor Square, ligt de Amerikaanse ambassade. Toen Washington er enkele jaren geleden op aandrong dat de grond waarop de ambassade staat Amerikaans eigendom zou worden, vroeg de hertog in ruil grote delen van Florida terug die tot het familiebezit behoorden, tot ze tijdens de onafhankelijkheidsoorlog verbeurd werden verklaard.

Naast de gronden en gebouwen die de familie al eeuwen in bezit heeft in Mayfair, bevat de portefeuille van de groep tevens eigendommen in Belgravia, ook niet bepaald een arme wijk van Londen. Een flink stuk van Oxford Street -zowat dé winkelstraat van de Britse hoofdstad- is eveneens in handen van de Grosvenor-familie. Alles samen goed voor meer dan 1,25km² in de duurste stad van Europa.

Op het platteland bezit de hertog aardig wat landbouwgrond. Dat blijkt onder meer uit de Europese landbouwstatistieken die aangeven dat Gerald Grosvenor afgelopen jaar 627.000 euro Europees belastinggeld kreeg om de Europese landbouw in stand te houden en landerijen te laten bewerken.

Maar het familiefortuin stopt niet aan de Britse of Ierse grenzen. Het vastgoedrijk van de Grosvenors strekt zich uit over zeventien landen en drie continenten, van Brisbane over Sjanghai tot San Francisco. Dat is alles samen goed voor 11miljard pond (17miljard euro) vermogen onder beheer, waarvan ruim de helft familiaal bezit. De rest is vermogen dat beheerd wordt voor derden. De groep heeft ruim vijfhonderd personeelsleden in dienst.

Toen Gerald Grosvenor het beheer van het familiefortuin op het einde van de jaren zestig in handen nam, zat de Britse economie in een crisis. Het land werd geplaagd door stakingen, de eerste oliecrisis holde de koopkracht van de bevolking uit en de inflatie bereikte pieken van meer dan 20procent op jaarbasis. De ene na de andere vastgoedgroep kwam in de problemen. Maar Grosvenor ontwikkelde een langetermijnvisie, gebaseerd op geografische diversifiëring. Hij investeerde in het buitenland, aanvankelijk vooral in de Verenigde Staten en Canada. 'Want op onze thuisbasis verloren we geld langs alle mogelijke gaten en kieren.' Nu is zowat de helft van het familiefortuin buiten Groot-Brittannië en Ierland geïnvesteerd. De groep specialiseerde zich in die periode -met succes- in projecten van stadskernvernieuwing.

Werken is voor Grosvenor geen alledaagse baan, zegt gedelegeerd bestuurder Jeremy Newsum, die al sinds meer dan twintig jaar de dagelijkse leiding in handen heeft. 'Dit bedrijf is een continuüm. Als je de geschiedenis van dit fortuin schetst en daarbij een lijn trekt van 1677 tot nu, dan stelt de tijd dat ik op deze stoel zit nauwelijks iets voor. Dat zet je automatisch aan tot langetermijndenken.'