Beerputten leveren een fortuin op
Yoshiaki Tsutsumi.ap
Op het einde van de jaren tachtig was Yoshiaki Tsutsumi heel even de rijkste man ter wereld, dankzij een speculatiegolf die de waarde van het Japanse vastgoed naar de stratosfeer stuwde. Op een bepaald ogenblik heeft zijn Seibu Corporation een zesde van het Japanse grondgebied in portefeuille. Maar na een reeks schandalen werd Tsutsumi in 2005 gearresteerd en tuimelde hij uit de Forbes-lijst.

Zijn vader, Yasujiro Tsutsumi, leegde de beerputten van de rijke inwoners van Tokio en verkocht de uitwerpselen als mest aan de groenteboeren. Met succes, want al snel kon hij zijn winst investeren in vastgoed en in de transport- en ontspanningssector. Geld is macht -en zo kon vader Tsutsumi ook aan een politieke carrière beginnen die hem zelfs het voorzitterschap van het Japanse parlement opleverde. Hij verwekte tal van kinderen bij een eindeloze reeks vrouwen. Zijn favoriete minnares schonk hem Yoshiaki, die hem na zijn dood in 1964 opvolgde aan het hoofd van de Seibu Corporation.

Onder het voorzitterschap van Yoshiaki begon het bedrijf met de bouw van sportstadions. Als voorzitter van het Japans Olympisch Comité speelde hij ook een belangrijke rol bij het binnenhalen van de Olympische winterspelen in 1998 in Nagano.

Hoewel hij in 1990 officieel werd uitgeroepen tot de rijkste man ter wereld, leefde Tsutsumi uiterst sober -zeg maar vrekkig. Gaten in zijn schoenzolen kleefde hij dicht omdat herstellen te veel kostte. En na een bezoek aan een van de vele hotels uit zijn groep, besliste hij dat de inhoud van de zakjes suiker verkleind moest worden, van 8 tot 6gram.

Maar na een adembenemende klim naar de financiële top, volgde een even duizelingwekkende val. In januari 2005 pakte The Wall Street Journal uit met het bericht dat de politie binnengevallen was op het hoofdkwartier van de Seibu Corporation. Tsutsumi werd ervan beschuldigd samen met de voorzitter van Seibu Railway -die later zelfmoord pleegde- valse aangiften te hebben gedaan.

Tsutsumi pleitte schuldig en werd op 27oktober 2005 veroordeeld tot 30maanden cel met uitstel en een boete van 5miljoen yen (30.000 euro). Daarmee was hij de waardige zoon van zijn vader, die hem ooit voorhield dat je niets kan bereiken als je niet heel dicht bij een gevangenisstraf komt. (lc)