Persoonlijke verhalen en terloopse dans

LEUVEN - Het dansfestival Klapstuk had in de laatste week nog twee mooie verrassingen in petto. Sarah Chase combineert vrijwel abstracte dans met persoonlijke verhalen, met een hoogst wonderlijk resultaat. Benoît Lachambres Délire défait daarentegen is veeleer een extreme performance dan dans.
Misschien kent u de Canadese Sarah Chase wel als het meisje in Walden van Alexander Baervoets, een stuk waarover de choreograaf zegt dat hij Chase nauwelijks hoefde te choreograferen.

Dat is misschien een overdrijving, maar als je haar bezig ziet in haar eigen Lamont Earth Observatory en Muzz begrijp je wat hij bedoelt. Haar verschijning en elk gebaar dat ze maakt, lijkt heel spontaan en ongekunsteld uit haarzelf op te wellen. Alsof ze de moderne dans ter plekke, in volstrekte onschuld, uitvindt ...

Niet te missen