© belga
BRUSSEL -- Het nieuws over de machtswissel bij Bekaert (DS 29 mei) kwam niet alleen onverwacht, het deed ook erg ,,on-Bekaerts'' aan. Voorzitter baron Paul Buysse, die twee jaar geleden werd binnengehaald om de besloten groep meer uitstraling te bezorgen, maakt hiermee een einde aan de voorzichtige managementstijl van aftredend topman Raf Decaluwé.

De vervanging van Decaluwé door Alcatel-man Julien De Wilde heeft officieel niets te maken met een verschil in zienswijze -- zeg maar botsende persoonlijkheden -- tussen Buysse en Decaluwé. En misschien zijn er wel mensen te vinden die dat nog geloven ook. ,,Decaluwé had een mooiere exit verdiend'', zei een analist gisteren.

Het verschil in stijl is onmiskenbaar. Decaluwé stond bij mensen die het bedrijf van dichtbij volgen, bekend als een competente manager. Maar hij slaagde er niet echt in om de kernboodschap van de jongste jaren te doen doordringen bij internationale investeerders: dat Bekaert zich langzaam maar zeker is aan het omturnen van een ouderwetse staalverwerker tot een technologische vernieuwer.

Decaluwé heeft dat gedeeltelijk aan zichzelf te danken. Deze West-Vlaamse handelsingenieur met een sterke financiële achtergrond hield bewust een low profile imago aan. ,,Publieke zichtbaarheid is voor mij totaal onbelangrijk'', verklaarde hij ooit aan het weekblad Trends. Decaluwé had bijvoorbeeld een hekel aan road shows voor institutionele beleggers, en liet het representatiewerk liever over aan andere directieleden.


BAM
Sommigen vinden dat Decaluwé ook te voorzichtig was in de omvorming van Bekaert. De divisie Advanced Materials (BAM), die de nieuwe activiteiten met hoge toegevoegde waarde omvat, groeit wel snel, maar blijf relatief gesproken nog een klein onderdeel van de groep (9 % in 2001). Critici vinden dat de traditionele activiteiten -- zoals staaldraad of de verkoop van afsluitingen -- sneller moeten worden teruggesnoeid ten voordele van BAM.

Toch zijn niet alle analisten het met die kritiek eens. ,,Decaluwé heeft de staalkoordactiviteiten gerendabiliseerd, hij heeft de vaste kosten bij Bekaert met 37 miljoen euro teruggebracht en hij bracht BAM in een versnelling. Hij had gelijk om eerst de boel wat 'op te kuisen' en zo de nodige cashflow vrij te maken'', zegt iemand. Decaluwé was misschien voorzichtig, maar ,,je wist tenminste wat je aan hem had''. Jammer genoeg voor de manager kwam dat allemaal nauwelijks tot uiting in de beurskoers van het bedrijf. Het aandeel herstelde zich de voorbije maanden wel dankzij de berichten over een aantrekkende conjunctuur, maar daarmee werd alleen bewezen dat Bekaert in de eerste plaats nog altijd een cyclisch bedrijf is. De meeste analisten zien de koers voorlopig niet boven de 50 á 55 euro stijgen. Dat betekent dat een aandeel Bekaert sinds 1994, toen Decaluwé de toenmalige topman Karel Vinck opvolgde, geen meerwaarde heeft opgeleverd. En hoewel hij meermaals zei dat de koers wat hem betreft te laag was, was dat ook niet de allereerste zorg van Decaluwé.

Met Paul Buysse kwam het voorzitterschap van Bekaert twee jaar geleden voor het eerst buiten de controlerende families terecht. Buysse staat wel hoog in aanzien bij die families, omwille van de geslaagde sanering die hij volbracht bij het Britse ingenieursconcern Vickers, zijn vertrouwdheid met de zakenbankiers uit de Londense City en zijn aandacht voor het creëren van ,,aandeelhouderswaarde''. Maar de -- steevast als ,,flamboyant'' omschreven -- baron kreeg maar moeilijk greep op het zittende management. De suggestie dat Buysse aan de basis zou liggen van de twee grote overnames die BAM de voorbije twee jaar deed (ECD Solar Systems en Material Science), doet volgens waarnemers Decaluwé onrecht aan.

De aanwerving van De Wilde en van VRT-baas Bert De Graeve, een operatie die duidelijk wel het stempel van Buysse draagt, moet Bekaert een meer sexy en dynamisch imago bezorgen. Wat er inhoudelijk aan de strategie zal veranderen, valt af te wachten. Opmerkelijk is wel dat de drie topfuncties bij Bekaert -- voorzitter, CEO en CFO -- nu worden ingevuld door ,,buitenstaanders''. Het laat zich overigens raden dat De Graeve zal worden klaargestoomd om op termijn Julien De Wilde (58) op te volgen.

Ook de beurs neemt voorlopig een afwachtende houding aan. Tegen een nieuwe stijl is geen bezwaar, maar ,,ik hoop dat het nieuwe management geen beloften zal doen die ze niet kunnen waarmeken. Dat is de grootste fout die ze kunnen maken'', zegt een analist.