Mia De Vits
©fdm
BRUSSEL -- De kans is heel groot dat Mia De Vits eind mei volgend jaar voorzitster wordt van de socialistische vakbond ABVV, in opvolging van Michel Nollet, die dan met pensioen gaat. Dat heeft Nollet zelf aangekondigd. De Vits zou de eerste vrouw in de geschiedenis worden aan het hoofd van een Belgische vakbond.

ABVV-voorzitter Michel Nollet windt er in zijn 1 mei-interview aan Le Soir geen doekjes om. Hij kondigt zijn vertrek aan voor volgend jaar, wanneer hij 63 is geworden, en vindt Mia De Vits de vanzelfsprekende opvolgster: ,,J'estime que cela va de soi''. Het congres waarin een en ander moet worden vastgelegd, is gepland voor 31 mei 2002.

De 51-jarige Mia De Vits is al twaalf jaar lang de nummer twee van de socialistische vakbond, als algemeen secretaris. Sinds 1995 is zij tevens voorzitster van de Vlaamse vleugel in het ABVV.

De Vits is uitgegroeid tot hét gezicht van het ABVV, vooral in Vlaanderen, onder de Franstalige voorzitters François Janssens en Michel Nollet. Mede- en tegenstanders roemen haar dossierkennis en doorzettingsvermogen. Aan de onderhandelingstafel wil ze altijd gelijk krijgen. Als om te bewijzen dat de tijd voorbij is waarin een vakbondsleider als Louis Major kon zeggen: ,,Wijven moeten niet te veel complimenten hebben.''

Aan de top van de vakbondswereld is Mia De Vits een witte raaf. In het ABVV is Anne-Marie Appelmans de enige andere vrouw in de nationale leiding; bij het ACV is er alleen Maddy Geerts. Al jaren ijvert De Vits -- vergeefs -- om de positie en impact van de vrouwen in de mannen-vakbond te verbeteren.

Toch noemde Guy Verhofstadt haar ooit de ,,machtigste vrouw van België'', maar dat wil ze niet gezegd hebben. ,,De liberalen zeggen altijd dat de vakbonden en ziekenfondsen het land regeren. Ik wou dat dat waar was.''

De uitverkiezing van De Vits als voorzitster van het ABVV zou een grote symbolische waarde hebben. Nooit eerder in de ruim honderdjarige Belgische syndicale geschiedenis stond een vrouw aan het hoofd van een nationale vakbondskoepel.

In juni 1995, na het tragische overlijden van toenmalig voorzitter Janssens tijdens een vergadering van het ABVV-bureau, deed de naam van Mia De Vits ook al de ronde als opvolgster. Maar ze haalde het niet, een gevolg van onoverkomelijke meningsverschillen tussen de beroepscentrales en -- vooral -- de Vlaamse en Waalse vleugel. Haar ,,handicaps'' -- vrouw, Vlaming, studax -- schrikten de kameraden af.

Na maandenlange ruzies werd Michel Nollet tot voorzitter verkozen. De Vits bleef de nummer twee. Nollet was een van de belangrijkste critici geweest van Janssens en De Vits. Maar de voormalige baron van de Algemene Centrale vormde gaandeweg een hecht en sterk nationaal leidersduo met De Vits. Samen slaagden ze erin de macht van de beroepscentrales in te perken en de eenheid tussen Noord en Zuid in de socialistische bond te herstellen.

De tijden zijn dus veranderd. De Waalse FGTB-voormannen Urbain Destrée en Georges Vandersmissen gaan volgend jaar ook met pensioen en zijn geen partij meer om de (hoogstwaarschijnlijke maar nog niet officiële) kandidatuur van De Vits te doen mislukken. Na twee Franstalige voorzitters is het trouwens weer tijd voor een Vlaming als eerste ABVV'er.