BRUSSEL -- Voormalig Mercator-topman Ronald Everaert (53) moet de netwerkintegrator Telindus een duidelijke toekomst geven. Aan de top van het bedrijf was al een tijdje onbehagen over de dubbelzinnige managementstructuur. Dat effende de weg voor executive chairman Ronald Everaert om zelf de handschoen op te nemen.

Waarom nam Eric Van Zele (operationele gedelegeerd bestuurder van Telindus) ontslag? De vraag lokte bij alle betrokkenen gisteren een partijtje ,,eieren lopen'' uit. Ooit nog genoemd als mogelijke opvolger van Hugo Vandamme bij Barco, lijkt de toekomst van Van Zele in de VS te liggen waar hij momenteel vertoeft en waar zijn kinderen wonen.

Vast staat dat de raad van bestuur van Telindus bij het overlijden van John Cordier voor een behoorlijke portie dubbelzinnigheid koos door Van Zele wel de rol van CEO te geven maar oudgediende en vertrouweling van de familie Cordier, Jan Steyaert, naast hem te zetten als CEO.

Executive chairman Ronald Everaert ontpopte zich daarbij als actief voorzitter, zeker na zijn ontslag bij verzekeraar Mercator waardoor hij meer tijd had.

In de raad van bestuur van Telindus leken een aantal stemmen op te gaan om Everaert meer op continue basis naar voren te schuiven. Sommigen merkten daarbij op dat het toekomstproject van Van Zele onvoldoende overtuigde. Anderzijds was Everaert op zoek naar een nieuwe uitdaging.

,,Ik was aangenaam verrast door de vraag van de raad van bestuur om de enige CEO te worden'', zei Everaert gisteren. Die beweging gaat gepaard met de creatie van een vierkoppig directiecomité bij Telindus en een duidelijke afbakening van bevoegdheden van raad van bestuur en directiecomité. Carmen Cordier, de 34-jarige dochter van wijlen John Cordier, wordt vice-president strategie bij Telindus.

,,Telindus heeft de jongste jaren het familiezilver goed bewaakt maar onvoldoende strategische vooruitgang geboekt. De aandeelhouders hebben de indruk dat nu er een shake-out is gebeurd in de sector, Telindus met zijn sterke balans kansen moet grijpen. Vandaar deze ingreep die door de raad van bestuur werd uitgewerkt. De raad van bestuur heeft nog altijd het vertrouwen van de aandeelhouders, maar we verwachten wel creatie van aandeelhouderswaarde'', luidde het gisteren in aandeelhouderskringen.

Van Everaert wordt verwacht dat hij aangeeft waar de toekomst van Telindus ligt. ,,We hebben al gezegd dat we meer een dienstenbedrijf willen worden, maar we moeten ook met overnames bepaalde dupliceerbare competenties aan boord halen,'' zegt hij zelf. Volgens Everaert is Telindus een flink uit de kluiten gewassen KMO waarvan de structuren onvoldoende aangepast zijn.

Het duaal management-systeem rond Van Zele en Steyaert was niet voor herhaling vatbaar. ,,In crisistijden heb je behoefte aan duidelijkheid aan de top.'' Telindus publiceerde bij de halfjaarcijfers opnieuw nettowinst, ,,maar de verbetering is nog niet constant genoeg. We zien geen gestadige verbetering van het orderboekje'', zegt Everaert die niet onmiddellijk bekend staat als telecomspecialist.

,,Ik ben hier al sinds 1994 bestuurder. Anderzijds heb ik voor ik bij Mercator begon 12 jaar in het roestvrij staal gewerkt en lezingen gehouden over corrosievormen. Ik wil maar zeggen dat technologie een kwestie van interesse is. Bovendien ben ik niet de chief technology officer van de groep. Ik zal er wel een benoemen.''

Everaert, die bestuurder is bij onder meer Recticel, Gevaert, Uitgeversbedrijf Tijd en Capco, zegt zich te zullen beperken tot drie bestuursmandaten. Bij Tijd, Capco en Gevaert zetelt hij nog namens Mercator waar hij eerder dit jaar opzij geschoven werd.

,,Ondanks de minwaarden op de portefeuille durfkapitaal bij Mercator, gaat het nog altijd om een rendabele portefeuille. Wie de moeite wil doen om naar de cijfers te kijken, zal dat zien'', zegt Everaert. Volgens Everaert, die op 36-jarige leeftijd algemeen directeur werd van Mercator dat toen moeilijkheden kende ,,heeft hij in die 16 jaar duidelijk substantie gecreëerd voor de verzekeraar''.

,,Ik heb 15 jaar lang een uitstekende relatie gehad met onze hoofdaandeelhouder La Bâloise. De CEO-wissel in Zwitserland heeft dat volledig veranderd. Aan de top van La Bâloise kwam een no-risk manager en dat botste met mijn entrepreneurs-stijl. Ik kan best begrijpen dat de man vond dat ik niet in het nieuwe plaatje paste, maar het afscheid had galanter gekund'', zegt Everaert.

Everaert spreekt tegen dat hij gevallen is over kwalijke investeringen zoals in Lernout & Hauspie en de aanverwante LDF-structuur. ,,We dachten als zovelen dat we op fenomenale Vlaamse technologie zaten. Ik ben niet de enige die in dit verhaal is bedrogen.''

Everaert, een van de trouwe medestanders in het zogenaamde ,,Latemnetwerk'' spreekt tegen dat hij te loyaal is geweest en te veel in symbiose optrad met Loeff Claeys Verbeke en voormalig voorman Louis Verbeke. ,,Minder dan 10 procent van de investeringsdossiers van Mercator zijn dossiers waar LCV actief op werkte. Het enige wat men mij kan verwijten is dat ik mijn nek te ver heb uitgestoken en niet bang was van risico.''

,,Het zijn nooit eenmansbeslissingen geweest'', zegt Everaert. ,,Ze liepen over het investeringscomité. Wie de balans opmaakt, zal zien dat het Mercator een mooi rendement gaf. La Bâloise nieuwe stijl vond dat de portefeuille snel afgebouwd moest worden terwijl ik vond dat de timing daar niet goed voor was. We zullen pas binnen enkele jaren weten wie gelijk heeft.''

Mercator investeerde onder Everaert nadrukkelijk in Vlaamse bedrijven. Het wegvallen van die investeringen heeft een lacune gecreëerd, meent de voormalige verzekeringstopman. ,,Er is nood aan schaalvergroting in de Belgische durfkapitaalsector. Via een samenvoeging van portefeuilles zou de schaal en een team gecreëerd kunnen worden dat toekomstige uitdagingen aankan. Of moeten het altijd Angelsaksische fondsen zijn die onze bedrijven van de beurs weg willen opkopen?''