De plannen van de Duitse regering om de belastingvermindering te versnellen en uit te breiden, komen niets te vroeg. De houding van Berlijn tegenover de Europese bronheffing en de warrige interventies in verband met Mannesmann en Holzmann hadden de geloofwaardigheid van de bondskanselier, Gerhard Schröder, aangetast in de ogen van de beleggers. Het financiële plan op lange termijn en de belastingverminderingen die Hans Eichel, de minister van Financiën, heeft voorgesteld, sturen enigszins het beeld bij dat de regeringsagenda vooral aangestuurd wordt door de linkervleugel van de SPD.

De verlaging van de hoogste aanslagvoet in de personenbelasting tot 45 procent tegen 2005 (tegenover 53 procent nu) en van de laagste aanslagvoet tot 15 procent, zou ertoe moeten bijdragen dat Duitsland zich meer conformeert aan internationale normen. De verlaging van de effectieve aanslagvoet in de vennootschapsbelasting tot ongeveer 38 procent, met inbegrip van de lokale heffingen, zou de belastingdruk voor de ondernemingen met ongeveer 8 miljard mark (160 miljard frank) moeten doen dalen in 2001.

En de afschaffing van de belasting op de verkoop van aandelen tussen ondernemingen zou een hulp moeten zijn bij de ontwarring van de verkalkte structuur van kruiselingse participaties die de vijftig voorbije jaren zijn opgebouwd.

Vooral dat laatste voorstel is belangrijk voor de aandelenmarkten, gezien de grote portefeuilles industriële aandelen die de banken en de verzekeringsmaatschappijen aanhouden. Als we ervan uitgaan dat de wet zoals verwacht goedgekeurd wordt in 2001, zou dat een aansporing moeten zijn voor herstructureringen in het ondernemingslandschap.

Toch liggen er nog hardere structurele hervormingen in het verschiet. Die zijn des te moeilijker geworden door de maatregelen die met terugwerkende kracht genomen zijn om de pogingen van de vorige regering om de arbeidsmarkt soepeler te maken, terug te draaien. De huidige regering heeft ook de kosten in de dienstensector opgedreven door de laagbetaalde jobs, die vroeger vrijgesteld waren van socialezekerheidsbijdragen, streng aan te pakken.

En ook het kluwen van bureaucratische en vertroetelende overheidssubsidies uiteenscheuren, zal enig behendig politiek gemanoeuvreer vereisen. Maar het uitgaven- en belastingplan van Hans Eichel zou de beleggers er toch van moeten overtuigen dat ze de huidige regering niet volledig moeten afschrijven.