Hoogstwaarschijnlijk is het de allerlaatste Le Matin die op 31 december in de krantenkiosk zal liggen. De uitgever van de noodlijdende linkse Waalse krant, BLC Média, ging donderdagavond in vereffening. Hoofdredacteur Fabrice Jacquemart hoopt nog op een overnemer. Maar hij ziet de toekomst somber in.

-- Verdwijnt met de vereffening van BLC Média uw krant nu definitief? Of ziet u toch nog reddingskansen?

De commissarissen die de vereffening begeleiden, bewandelen nog twee Franse pistes. Het gaat om twee uitgevers die Le Matin eventueel zouden willen overnemen. Eén ervan is France Soir . Maar ik acht de kans zeer gering dat er voor het jaareinde een oplossing uit de bus zou komen. En het zou me eerlijk gezegd verwonderen dat het over een ernstig spoor gaat. We maken nog een krant tot de 31ste. Als er dan geen overnemer is, is het gedaan.

-- Toen uw krant in maart 1998 voor het eerst verscheen, mikte u op 20.000 exemplaren. Daarna werd dat afgezwakt tot 15.000, wat volgens de uitgever ook de rendabiliteitsdrempel is. Maar de oplage is geslonken tot 8.500. Hoe verklaart u die mislukking?

Er zijn natuurlijk fouten gemaakt, maar we hebben van onze aandeelhouders te weinig tijd gekregen om ons nieuwe merk gestalte te geven. We zijn bijna zonder commerciële ploeg vertrokken, wat nefast was. En er was gewoonweg te weinig geld om ernstige commerciële acties op het getouw te zetten. De aandeelhouders keken op een termijn van 3 of 6 maanden, maar zo gaat dat niet met een nieuwe krant. We hebben een goed imago, ons publiek is inderdaad verjongd. Maar zeer veel mensen weten nog niet eens van ons bestaan af. Dat heeft tijd en investeringen nodig en daartoe was men niet bereid. Kijk naar De Morgen : daar heeft het 17 jaar geduurd vooraleer men de eerste frank heeft gezien. En de heropstanding is er maar gekomen toen die krant een aandeelhouder vond die wou investeren in de commerciële omkadering.

-- Maar 8.500 exemplaren is een nooit gezien laagterecord. Le Matin heeft zijn doelstelling van onafhankelijke krant voor een breed en jong stadspubliek niet kunnen waarmaken.

Van de laatste duizend abonnees is meer dan de helft jonger dan veertig. Dat is een grote uitzondering in het Franstalige krantenlandschap en bewijst toch dat we iets anders brachten... Ik blijf ervan overtuigd dat er een publiek is voor een onafhankelijke stadskrant. Maar toegegeven, dat publiek is trager gekomen dan we gedacht hadden.

Voor niets is het niet geweest: het voorbije jaar hebben andere kranten als La Libre Belgique en zeker ook Le Soir hun institutionele berichtgeving teruggedrongen ten voordele van de bladzijden Société . Daar zijn wij langs Franstalige kant toch voorloper in geweest.

-- Wat gebeurt er nu met de 53 journalisten van Le Matin ?

De lonen voor december worden in elk geval nog uitbetaald. Sommigen hebben al een andere job op 1 januari. De meesten onder hen zijn zeer goede journalisten, dus die komen wel op hun pootjes terecht. Al zijn de plaatsen in de Franstalige krantenjournalistiek beperkt: bij alle krantengroepen is er sprake van inkrimping.

-- En met uzelf?

Ik heb altijd gezegd dat ik tot de laatste snik hier zou blijven. Nadien? Een groot vraagteken. Het is niet de eerste keer dat ik de verdwijning van een titel meemaak: ik was er ook bij toen L'Instant (een Franstalig weekblad, red.) verdween. En welke krant ik dan zal lezen? Zoals mij zullen er toch zeker enkele duizenden zijn: die zullen hun gading niet meer vinden in het Waalse krantenaanbod. Dan maar een Franse krant lezen? Of zappen tussen verschillende titels misschien.