© wdk
BRUSSEL -- De instorting van de telecomsector treft een van Belgiës kroonjuwelen nog erger dan verwacht. Alcatel Bell maakte gisteren bekend dat het nog eens 1.073 banen schrapt. In drie jaar tijd zal het bedrijf zijn personeelsbestand gehalveerd hebben.

Voor 690 bedienden en 383 arbeiders is de mededeling van Alcatel Bell dat het een procedure voor collectief ontslag gaat starten, een drama. Elders werk vinden zal niet evident zijn.

De Belgische afdeling van de Franse multinational ondergaat echter niets meer dan de logische impact van de beslissing om van 130.000 werknemers eind 2000 naar 60.000 eind volgend jaar te gaan.

Tegelijk sneuvelt echter het icoon Bell. Zeker omdat gisteren formeel bevestigd is dat de eerder aangekondigde verhuizing van alle telefonie-activiteiten van België naar het buitenland honderden banen zal kosten.

Dat de vakbonden gisteren pleitten voor overheidsingrepen en ,,sociale reacties'', is vruchteloos. Een privébedrijf zonder inkomsten kan geen lonen betalen. De regering rest niet veel meer dan wat middelen in het vooruitzicht te stellen om Alcatels expertise in e-learning ten dienste te stellen van derden om zo wat banen te redden.

Alcatel beloofde zo sociaal mogelijk te snoeien, maar het vet is er af na herstructureringen die de voorbije jaren al 2.200 banen kostten. De bonden vrezen bovendien dat het zwaar verlieslatende Alcatel onvoldoende middelen heeft om een degelijk sociaal plan te betalen.

Hoewel Alcatel het tegendeel beweert, vrezen de vakbonden dat het niet bij één op vier banen zal blijven. Zij herinnerden Alcatel gisteren aan de woorden van voorzitter Serge Tchuruk dat hij niet onwelwillend stond tegenover een toekomst als ,,bedrijf zonder fabrieken''.

De aandacht volledig toespitsen op productontwikkeling en marketing is slecht nieuws voor de resterende arbeiders in België. De concurrentie van de lagelonenlanden is vandaag een acuut conjunctureel gegeven, maar wordt voor heel wat industriële producten een structureel pijnpunt.

Daarom is er weinig hoop een overnemer te vinden voor de fabriek in Gent, die Alcatel wil sluiten. Vandaag werken daar nog 159 arbeiders en 26 bedienden in de productie van printplaten waarop computerchips terechtkomen. Dit soort componenten maakt men vele malen goedkoper in Zuid-Oost-Azië, weten overnemers. Een vastgoedproject zal hoogstwaarschijnlijk meer opbrengen.

In Geel vrezen velen dezelfde wetten van de markt, hoewel het hier om de meer trendy productie van ADSL-kabels gaat. In 2000, op de top van de telecombubbel, werkten daar 900 arbeiders. Na deze herstructurering (-198) zullen het er nog 270 zijn. In het Antwerpse sneuvelen 583 banen.