,,Mijn eerste reflex is negatief. Het ondermijnt de fiscale ethiek en werkt fraude in de hand. Je gaat automatisch op de ziel trappen van heel wat mensen die zelf al vinden dat ze een zeer grote bijdrage leveren aan de staatsfinanciën'', zegt Lieven Denys. Denys was tot 1999 senior partner bij Tiberghien, het gerenommeerde fiscale advocatenbureau. ,,Het was tijd om een stapje opzij te doen en het kantoor in handen te geven van een volgende generatie.'' Sindsdien heeft hij een advocatenkantoor op een boogscheut van het justitiepaleis in Brussel. Denys is ook professor internationaal en Europees belastingrecht aan de VUB. Hij is een van de grote voorstanders van de Tobin-taks.

,,Maar als je er verder over nadenkt, zie je dat het huidige belastingsysteem zelf heel wat onevenwichtigheden bevat die veel onethischer zijn, maar waarbij niemand vragen lijkt te hebben. De factor arbeid wordt verschrikkelijk zwaar belast, terwijl kapitaal zo goed als onbelast blijft.''

Denys kan leven met fiscale amnestie in de mate dat ze de deur openzet naar een juistere belasting van kapitaal. ,,Wat zien we nu? Tegelijkertijd met de fiscale amnestie is ook sprake van een verdriedubbeling van de beurstaks op de Belgische beleggingsfondsen. Die belasting alleen al zou 1 miljard euro extra in de schatkist moeten brengen, terwijl Reynders voor de fiscale amnestie rekent op een opbrengst van zowat een half miljard euro. Ik heb de indruk dat de politici, ook de liberale, de fiscale amnestie willen gebruiken om die andere beweging op gang te brengen. Als dat het uiteindelijke resultaat is van die fiscale amnestie, kan ik er niet tegen zijn.''

Zo'n indirecte taks is volgens Denys een moderne vorm van belastingheffing, waar we meer en meer naar toe zouden moeten evolueren. Zo'n belasting is gemakkelijk te controleren -- alleen de fondsen moeten worden gecontroleerd. Ze is bovendien anoniem, en hoewel de rekening uiteindelijk toch naar de burger wordt doorgeschoven, stoort die zich daar minder aan. ,,Zo'n manier van belasten geeft een groter gevoel van vrijheid. Ik kan het dus alleen maar toejuichen als Reynders eraan denkt om die verhoging van de taks op de beleggingsfondsen uit te breiden naar andere beleggingsproducten.''

,,De regering zal met een stevige deal moeten afkomen om de fiscale zondaar te verleiden om in het systeem te stappen. De tarieven van acht á negen procent die ik nu hoor, liggen exorbitant hoog. Er worden nu al heel wat dossiers geregulariseerd. Aan de zwarte kapitalen en de opbrengsten van meer dan vijf jaar geleden kan de fiscus niet meer aan, en nu al bestaat de mogelijkheid om zonder boetes of belastingverhogingen de situatie over de jongste vijf jaar spontaan te regulariseren. De fiscale zondaar betaalt dan een equivalent van de roerende voorheffing over de jongste vijf jaar.''

,,Reynders heeft recentelijk zelfs verklaard dat de periode van herziening tot drie jaar beperkt mag worden. Ik zou ook uitgaan van die drie jaar. Rekening houdend met een gemiddeld rendement zou een boetepercentage van drie á vier procent op het kapitaal dat boven water komt, meer gepast zijn.''

Maar de fiscale zondaar kan toch nog steeds strafrechtelijk worden vervolgd? ,,Daar ligt geen enkele Belg van wakker, tenzij het om zware misdrijven gaat. In de praktijk gebeurt dat toch niet. Het parket heeft de handen vol met de witteboordcriminaliteit en is er niet op uit om een onnoemelijk aantal burgers, en dan nog arbitrair, fiscaal te gaan vervolgen. Ik geloof niet echt in een belasting gebaseerd op vrees. We hebben een betere deal nodig. Ik ben een voorstander van een fiscale amnestie als verleidingsmiddel om financiële middelen in ons financiële circuit te brengen, waarop dan een kapitaalbelasting mogelijk is.''

,,Naast een laag tarief voor het verleden, ben ik ook voor een vooruitbetaling van de roerende voorheffing voor de komende zes jaar. Op termijn moeten immers alle Europese lidstaten informatie uitwisselen over de beleggingen die niet-inwoners bij hen aanhouden en kunnen ze daaraan niet meer ontsnappen door een voorheffing in te houden, zoals België, Luxemburg en Oostenrijk de eerste jaren zullen doen.''

,,Een belasting van vijftien procent op een fictief jaarrendement van drie procent lijkt mij redelijk. Je betaalt nu, en daarna kan je gaan en staan met je geld waar je wil. Maar de kans dat het geld in ons financiële circuit blijft, is dan wel groter. Een dubbel tarief is dus zinvol.''

,,Het voorstel van Reynders om het boetetarief te laten afhangen van de bestemming van het geld, is onzinnig. Europees kan dat gewoonweg niet. Een aparte Belgische kapitaalmarkt bestaat niet meer, dat is een illusie.''

Voor het afleveren van de fiscale attesten ziet Denys een rol weggelegd voor een nieuw op te richten centraal orgaan, samengesteld uit fiscale ambtenaren en mensen uit de witwascel van het Ministerie van Financiën om na te gaan of het niet om ernstig misdaadgeld gaat.

Denys vindt ook dat de fiscale zondaars die in het systeem stappen een grote anonimiteit mogen blijven genieten. Hij vindt dus dat de attesten niet op naam mogen zijn. ,,Alleen zo is enige kans op succes mogelijk.''

Dat de attesten dan gemakkelijk verhandeld kunnen worden, vindt Denys geen probleem. ,,Ik ken die kritiek ook wel, maar dat vormt geen onoverkomelijk probleem. De belasting op het bedrag waar het attest op slaat, is toch betaald, en het attest kan maar eenmaal worden gebruikt. In de wetgeving moet wel duidelijk voorzien zijn dat het attest enkel fiscaal amnestie biedt en geen vrijstelling geeft voor ernstige misdrijven. Zo blijft vervolging voor misdrijven zoals drugshandel nog altijd mogelijk.''

,,Ik besef wel dat zo'n fiscaal attest op zich dikwijls al een aanzet tot bewijs zal vormen dat het geld netjes werd verdiend, maar wie een regeling van fiscale amnestie wil invoeren, loopt altijd het risico dat wat misdaadgeld in het systeem binnensijpelt. Geld stinkt immers niet.''