Dat in de landen waar we met vakantie plegen te gaan niet altijd dezelfde verkeersregels gelden als op onze eigen vertrouwde wegen, weten we uiteraard al langer. In Duitsland mag je hier en daar nog ongestraft en ongehinderd het gaspedaal zwaar indrukken, in Groot-Brittannië en Ierland moet je links rijden, en in de Scandinavische landen moet je extra oppassen met alcohol. Maar er zijn ook minder bekende, en soms zelfs ronduit vreemde regels.

Bij het samenstellen van dit artikel hebben we wat gegrasduind op het internet. Dat leverde een heel persoonlijk, niet volledig, lijstje op van regels waar we meestal nog nooit van gehoord hadden. Het ging daarbij van grinniken, over verbazing, tot ronduit paf staan.

We beginnen ons overzichtje in Zwitserland, waar brildragers bij een eventuele controle kan gevraagd worden hun reserve-exemplaar te tonen. Een vraag die de Guardia Civil in Spanje u trouwens ook kan voorleggen. Over contactlenzen zegt het reglement blijkbaar niets. Maar het lijkt logisch dat ook daarvoor een verplichte ,,back-up'' geldt.

Nog in Zwitserland is inhalen verboden als de gele knipperlichten op de praatpalen in werking zijn. Ze wijzen op naderend gevaar in de vorm van een file, een ongeval, mist, ijzel, sneeuw op de weg...

We hadden het al even over Spanje, en daar kunt u maar beter twee gevarendriehoeken mee naartoe nemen. Als u met pech langs de kant van de weg belandt, moet er niet alleen 50 meter áchter de auto een exemplaar gezet worden, ook 50 meter vóór uw wagen moet een gevarendriehoek prijken.

In principe geldt die regel enkel voor de Spanjaarden zelf, maar niet alle ambtenaren en politiemensen kennen alle details van de richtlijnen van de Dirección General de Tráfico.

En als u dan toch in de gespecialiseerde zaak bent voor een tweede gevarendriehoek, loop dan ook even langs de afdeling waar reservelampjes verkocht worden, want in Spanje wordt u geacht een volledige set bij te hebben, zodat u elk lampje waarover uw wagen beschikt zo nodig kunt (laten) vervangen.

En wie zich in Spanje in de bergen waagt, kan maar beter weten dat je verplicht bent een ,,geluidssignaal'' te geven voor het aansnijden van onoverzichtelijke bochten. In Italië is zoiets niet verplicht, hoewel naar ons gevoel iedereen het er wel doet.

Nu we toch in Italië beland zijn, weet dat u als bestuurder blijvend mag claxonneren als u zieken of gewonden vervoert. We hebben nooit geweten dat voortdurend zoveel Italianen op weg zijn naar ziekenhuizen.

Overigens moet u in het land van wijn en zon ook overdag met de lichten aan rijden. Dat is ons nooit eerder opgevallen. Er blijken dus toch overeenkomsten te zijn tussen de koele Scandinaviërs en de warmbloedige zuiderlingen.

Van claxonneren gesproken: wist u dat u in Zweden pas mag inhalen nadat u niet alleen uw knipperlicht of uw claxon gebruikt hebt om de auto voor u te waarschuwen voor het op til zijnde manoeuvre, maar dat uw ,,teken'' ook nog eens beantwoord moet worden door de bestuurder die u wilt inhalen? De regel geldt niet bij druk verkeer en in de bebouwde kom. Maar op de talloze wegen door de eindeloze Zweedse bossen moet u dus wel even opletten.

In de Oostenrijkse hoofdstad Wenen mag je dan weer nooit claxonneren. Het is er te allen tijde verboden.

En schrik niet als u in Oostenrijk plots merkt dat het groene verkeerslicht begint te knipperen. Begin dan maar alvast te remmen, want het licht gaat omslaan naar rood. Staat u nadien te wachten tot u weer mag vertrekken, ontkoppel dan alvast en zet u in eerste versnelling zodra het rode en het oranje licht gaan branden, u mag binnen enkele seconden doorrijden.

Onlangs merkten we dat ook in Italië anders wordt omgesprongen met verkeerslichten dan bij ons. Als u voor een verkeerslicht staat, kan het best zijn dat het de hele tijd op rood staat, maar dat daaronder een groene pijl aangeeft in welke richting u toch mag doorrijden. Het rode licht geeft dan aan dat u op het punt staat om een gevaarlijk kruispunt op te rijden.

En in Noorwegen ten slotte is roken achter het stuur streng verboden.

Anderzijds zijn er ook regels die Europa één maken. In alle landen van de Unie geldt sinds dit jaar een snelheidsbeperking tot 50 kilometer per uur in de bebouwde kom.

Toeristen in nood kunnen overal in de vijftien lidstaten telefonisch terecht op het noodnummer 112. Hun oproep wordt meteen doorgeschakeld naar de plaatselijke noodcentrale.

Overigens is al rijdend telefoneren met de gsm aan het oor niet in heel Europa verboden, maar bij een ongeval kan de bestuurder wel worden vervolgd. De minimumboetes lopen op van dik 20 euro in Oostenrijk tot meer dan 130 euro in Nederland.

En wie zich ergens in Europa in de bergen begeeft, zal nagenoeg steeds met de overigens heel logische regel worden geconfronteerd dat stijgend verkeer voorrang heeft op dalend. Daarnaast is er meestal ook een hoffelijkheidsregel die zegt dat de bestuurder met de beste uitwijkplaats die ook gebruikt.

Vergeet ten slotte niet dat in landen waar links wordt gereden, ook links van de weg geparkeerd wordt. En vergeet niet voor het vertrek de lichten van uw wagen te laten afstellen. Dat kan door de driehoek in de bovenste helft van de koplamp te bedekken met niet-lichtdoorlatende kleefband. Ga er het liefst even voor langs bij u garage.