De tegenvallende groeicijfers uit Frankrijk en vooral Duitsland zijn slecht nieuws voor de Europese Centrale Bank. Zeker vanuit Frankrijk, dat geen lange traditie heeft van een sterke munt, zal de druk toenemen om de rente verder te doen dalen en zo de groei opnieuw op gang te trekken. Tegelijk blijft de inflatie hoog, zelfs in Duitsland. In landen met een hogere groei zoals Ierland, Finland en Nederland ligt ze nog een stuk hoger, een stuk boven de limiet van 2 procent die de ECB zichzelf heeft opgelegd. Vanuit dat oogpunt moet de rente eerder worden verhoogd dan verlaagd.

Die tegenstelling is geen verrassing en zit als het ware ingebakken in de euro, die ene munt voor 12 landen. Voorzitter Wim Duisenberg van de ECB krijgt veel kritiek omdat hij onvoldoende duidelijk zou communiceren over het beleid van zijn instelling. Maar kan hij wel beter? De rente wordt vastgelegd door de raad van gouverneurs, waarin de twaalf nationale centrale bankiers de toon zetten. Zij zijn in de meerderheid tegenover de zes directieleden van de ECB. En hoewel ook de nationale centrale bankiers geacht worden het belang van de hele eurozone na te streven, laat het zich raden dat ieder zo zijn eigen traditionele gevoeligheden heeft. Het is moeilijk schipperen voor Duisenberg.