De eigenaars van het Olympische stadion in Sydney voeren crisisonderhandelingen met de banken na het mislopen van een voetbalcontract, schrijft Virginia Marsh .

De Olympische droom van Australië is voorbij. Zes maanden na de meest succesvolle Olympische Spelen in de geschiedenis komt de economische groei van het land voor het eerst in tien jaar tot stilstand. Cathy Freeman, de populairste atlete van het land, neemt een jaar vrijaf om te herstellen. En de eigenaars van Stadium Australia houden crisisgesprekken met de banken, want de vrees bestaat dat het gebouw het zoveelste olympisch luxeproject wordt dat nadien nutteloos blijkt.

Het bedrijf dat eigenaar is van het stadion, dat met zijn 110.000 zitplaatsen het grootste is dat ooit voor de Olympische Spelen werd gebouwd, maakte vorige week bekend dat de verliezen in de tweede helft van vorig jaar opgelopen zijn tot zes miljoen Australische dollar (ruim 137 miljoen frank) en dat het gesprekken voerde met de ANZ Bank, zijn belangrijkste kredietverschaffer, en met de regering van New South Wales.

In het stadion won Cathy Freeman goud op de 400 meter waarbij het land tot stilstand kwam. Het gebouw kostte 800 miljoen Australische dollar en ontving twee miljoen bezoekers tijdens de twee weken van de Spelen.

Maar sindsdien liep het een contract mis om regelmatig wedstrijden van het Aussie Rules football , de Australische mengeling tussen rugby en voetbal, te organiseren. Voor de rest van het jaar staan er maar vijf grote evenementen op het programma en het aantal bezoekers is gedaald tot een paar honderd per dag. De eigenaar van het stadion had gehoopt op 40 voetbalwedstrijden per jaar met een gemiddeld toeschouwersaantal van 40.000 per wedstrijd.

Maar terwijl de belastingbetalers in Montreal nog altijd de rekening afbetalen van de Spelen van 1976, distantieert de regering van New South Wales zich van de problemen van het stadion.

,,Stadium Australia is een beursgenoteerd bedrijf'', verklaarde de premier van New South Wales vorige week. ,,We zullen samenwerken met de eigenaars om het Olympisch domein te promoten. Daarvoor hebben we ons geëngageerd. Maar het is een particuliere onderneming en ik zal geen enkele dollar wegnemen van scholen of ziekenhuizen om zo een onderneming te steunen.''

Het stadion en de aanpalende Superdome waren de enige twee olympische gebouwen die gebouwd waren met privé-investeringen. De andere locaties, gaande van een roeicentrum aan de voet van de Blue Mountains tot een velodroom in een voorstad van Sydney, werden met overheidsgeld gebouwd en de meeste faciliteiten werden nadien verhuurd aan privé-managers.

In totaal gaf de overheid 2,3 miljard Australische dollar uit voor de verschillende faciliteiten, waaronder een bijdrage van 131 miljoen Australische dollar voor het stadion. De privésector investeerde 1,1 miljard Australische dollar.

Niet iedereen in het Olympisch park ervaart dezelfde problemen als het stadion. Clive Scott, general manager van het Novotel/Ibis hotel zegt dat de bezettingsgraad hoog ligt, gemiddeld meer dan 65 procent. Dat komt volgens hem door een continue stroom van zakenmensen die op bezoek zijn in de kantoren van het groeiende commerciële gedeelte van het park.

In het aanpalende Olympisch dorp zegt Hugh Martin, gedelegeerd bestuurder van Lease/Mirvac, de joint venture die het dorp bouwde, dat de verkoop beter gaat dan gebudgetteerd. Ongeveer 780 van de 1.112 units, omgebouwd tot privé-woningen en appartementen met zonne-energie, zijn al verkocht.

De situatie van de andere locaties is echter niet altijd even goed. Sommige zoals het International Aquatic Centre hebben voldoende bezoekers maar andere zoals de Superdome en het centrum voor de ruitersport doen het niet zo goed.

De voorstanders van het park zeggen dat het nog te vroeg is om in paniek te geraken omdat op verschillende locaties nog maar pas de werkzaamheden voltooid zijn die na de Olympische Spelen nodig waren om ze aan te passen voor het publiek.

Maar sommigen zeggen dat de strategie van de regering over de bestemming van de locaties na de spelen, in gebreke blijft. ,,Met de hele voorbereidingsprocedure van acht jaar heb ik één probleem. Er is namelijk niet voldoende nagedacht over de situatie onmiddellijk na de Spelen'', zegt Stephen Gallagher, marketing directeur in het tenniscentrum.

Pas in juli, negen maanden na het einde van de Spelen, zal een nieuwe organisatie de verantwoordelijkheid over de locaties overnemen van de Olympic Co-ordination Authority (OCA) , de organisatie die de Spelen van Sydney plande en leidde.

Ondertussen zal een overheidscommissie volgende maand een rapport uitbrengen over een strategie om het Olympisch Park te promoten en het Stadium Australia te helpen zonder de belastingbetalers te belasten. Die commissie onderzoekt ook de toekomst van de andere faciliteiten.