BRUSSEL -- Vijftig of vijfenzeventig? Dat was de vraag van één miljard die de financiële markten tot gisteravond bezig hield. Dat de Federal Reserve (Fed), de centrale bank van de VS, de rente fors zou verlagen, stond voor iedereen vast. Maar omdat iedereen sowieso een verlaging met 50 basispunten verwachtte, zou alleen een verlaging met 75 basispunten écht nieuws zijn.

In dat laatste geval zou het belangrijkste rentetarief van de Fed, dat richtinggevend is voor heel wat commerciële rentetarieven in de Verenigde Staten en daarbuiten, zakken tot 4,75 %.

De Fed verlaagde de rente dit jaar al met 1,5 procentpunt, en bracht ze daarmee terug tot het laagste peil in 19 maanden. De reeks van zes renteverhogingen, die begon in juni 1999, is daarmee bijna ongedaan gemaakt.

De minderheid van analisten die een sterkere verlaging voorspelde, baseerde zich vooral op het sterk afgenomen vertrouwen van de Amerikaanse consumenten, bedrijven en beleggers. Alleen een krachtig signaal -- krachtiger dan de markt verwachtte -- zou dat vertrouwen een boost geven en een positieve spiraal teweegbrengen van stijgende beurskoersen, meer consumptie en meer investeringen.

Dat economische vertrouwen is uiteindelijk de kern van de zaak. Zoals bekend hebben de Amerikanen nogal wat van hun vermogen in de beurs zitten, en is de crash van de Nasdaq voor een groot stuk verantwoordelijk voor de afgenomen consumptie. Voor technologiebedrijven -- de motor van de investeringsgolf van de afgelopen jaren -- werd het dan weer erg moeilijk om zich via de beurs te financieren.

De beurs oppeppen, zou dus al een groot deel van Greenspans zorgen kunnen wegnemen. Maar de vraag is of een renteverlaging daartoe de geëigende weg is. Een verlaging met 75 basispunten zou de centrale bank ongetwijfeld het verwijt hebben opgeleverd dat ze meer aandacht heeft voor de beurs dan voor de reële economie. En dat ze op die manier een nieuwe financiële zeepbel zou blazen. Dat is het laatste wat Greenspan wilt.

Bovendien is het lang niet zeker dat een stevige renteverlaging de koersen structureel zou ondersteunen. In januari werd de rente in twee stappen al met een vol procentpunt verlaagd, maar na een korte opstoot zakte de beurs al snel weer naar nieuwe dieptepunten.

Het ,,droomscenario'' van Greenspan is wellicht een stabilisatie van de beurs, gevolgd door een licht maar structureel herstel. En daarvoor is in de eerste plaats goed nieuws nodig van het bedrijfsleven, dat de voorbije weken zijn winstverwachtingen gedurig moest verlagen.

Een renteverlaging met driekwart procentpunt zou ook een primeur zijn in het nu al dertien jaar durende ambt van Greenspan. De centrale bankier staat erom bekend dat hij renteveranderingen liefst in kleine stapjes doorvoert, van 25 basispunten. Alleen bij een uitzonderlijk snelle verslechtering van het financieel-economische klimaat -- zoals eind 1998 en begin dit jaar -- werd dat verdubbeld.

Ten slotte doet de reële economie het (nog) niet zo slecht als je uit sommige commentaren zou kunnen afleiden. De meest recente cijfers wijzen op een stabilisering van het consumentenvertrouwen, en ook sectoren als staal, vastgoed en autoverkoop hielden vrij goed stand. En als het beeld de komende weken toch verslechtert, is een bijkomende (kleine) renteverlaging nog altijd mogelijk.