,,Koop dat aandeel maar'', zegt een man. ,,Wat denk je van dat bedrijf?'', vraagt een vrouw. Zo vat Monique Huys het verschil samen tussen haar mannelijke en vrouwelijke klanten. Zij is zelfstandig vermogensbeheerder bij het beurshuis Petercam. Terwijl de meeste van haar mannelijke collega's zich dagelijks door de steeds langer wordende files richting hoofdstad wringen, volgt zij thuis de aandelenkoersen. ,,Ik wil niet dat mijn kinderen op de tweede plaats komen.'' Of hoe aandelen en gezin gecombineerd kunnen worden.

Monique Huys (49) heeft zo te zien veel plezier in haar werk, het beheren van de vermogens van een zeventigtal klanten in Mechelen en omgeving. Zij doet dat sinds 1996 als zelfstandig agent bij Petercam. Daarvoor deed ze hetzelfde werk voor het beurshuis Smeets in Antwerpen.

,,Zeventig klanten is niet zo veel, maar zo'n klantenbestand bouw je langzaam op. Het gaat per slot van rekening om de spaarcenten die iemand je toevertrouwt'', zegt Monique Huys. Zij kijkt van in haar bureau uit op de Vaart van Leuven naar Mechelen. De rust van het stilstaande water contrasteert scherp met de flikkerende koersgrafieken die het Internet op haar pc spuwt.

Wie aan vermogensbeheer denkt, denkt meestal aan grote fortuinen. ,,In principe kun je bij mij terecht met honderdduizend frank, maar als je echt een portefeuille in aandelen wil opbouwen, volstaat een half miljoen niet om een goede spreiding te garanderen. Het hoeft ook geen honderd miljoen te zijn, al heb ik wel zulke klanten.''

Monique Huys kwam vrij vroeg in aanraking met aandelen. ,,Op de humaniora had ik een leraar economie. Die vroeg ons een jaar lang een aandeel te volgen. Ik koos Acec'', grinnikt zij. ,,Het daalde het hele jaar en zo wist ik meteen dat aandelen ook kunnen dalen. Dat zal ik nooit meer vergeten, reken maar.''

Zij studeerde economie aan de Gentse universiteit, huwde een burgerlijk ingenieur en startte haar carrière bij het Amerikaanse bedrijf Raychem in Kessel-Lo. ,,Daar bestond toen al een aandelenplan voor de werknemers zodat ik met mijn eerste loon letterlijk aandelen heb gekocht.'' Ze hield die aandelen tien jaar bij totdat ze vertienvoudigd waren in waarde.

Monique Huys verliet Raychem na de geboorte van haar eerste kind en bleef acht jaar thuis om voor de kinderen zorgen. Maar het beleggen ging rustig door ,,omdat het zo goed ging. Het was een goede beursperiode'', herinnert Monique Huys zich.

,,Eerst deden mijn echtgenoot en ik onze beleggingen samen. Op een bepaald ogenblik voelde ik dat er wat ging mislopen op de beurs. Ik wilde alles verkopen en winst nemen, maar mijn man vroeg wat het alternatief was. Dat had ik niet en wij deden dan maar niets. Het was de verkeerde keuze, want even later donderden de koersen naar beneden. Toen besliste mijn echtgenoot de beleggingen maar aan mij over te laten. Hij geniet sindsdien van mijn resultaten.''

Toen Monique Huys meer en meer ging beseffen dat zij wel raad wist met beleggingen, besloot ze er haar beroep van te maken en begon ze als zelfstandig vermogensbeheerder.

In 1990 werd ze gevolmachtigd agent bij Smeets Securities en in 1996 stapte zij over naar Petercam. ,,Ik ben altijd zelfstandige gebleven. Dat is een heel bewuste keuze omdat ik mijn kinderen niet op de tweede plaats wil laten komen. Dat risico loop je wel als je voor een baas gaat werken. Ik spendeer ongeveer tachtig procent van mijn tijd thuis, maar ik bezoek ook klanten en heb regelmatig vergaderingen bij Petercam in Brussel. Elke dinsdagmiddag vertellen onze analisten hun bevindingen over de aandelen die ze volgen en elke woensdag hebben Geert Noels en Johnny Debuysscher het over macro-economische ontwikkelingen. Zeer boeiend.''

Ongeveer de helft van haar cliënteel is vrouwelijk, maar Monique Huys geeft toe dat dit eigenlijk niet representatief is. ,,Ik heb waarschijnlijk meer vrouwelijke klanten, omdat ik een vrouw ben.''

,,Het klopt wel dat de beurswereld nog grotendeels een mannelijke aangelegenheid is. Maar de tijd dat ik tien jaar geleden als vrouw een vreemde eend in de bijt was op een beleggingshappening, is voorbij. Je ziet dat vrouwelijke beleggers talrijker worden.''

Petercam heeft verschillende vrouwelijke vermogensbeheerders voor de particuliere klanten, maar de top van het beurshuis draagt de broek. Alle vennoten zijn mannen. Er is geen vrouw te bekennen. En ook de institutionele beheerders vormen een exclusieve mannenclub. ,,Vrouwen voelen zich verantwoordelijk voor hun kinderen en de meeste mannen zijn wat blij als ze die verantwoordelijkheid kunnen afschuiven op de vrouw.''

,,Ik denk ook dat streven naar macht eerder een mannelijke betrachting is. Vrouwen hechten daarentegen meer waarde aan vrede en harmonie in hun persoonlijke relaties. Macht en harmonie gaan echter niet zo goed samen en aan de top kan het nogal eenzaam zijn, naar het schijnt.''

Monique Huys is de bestseller Mannen komen van Mars en vrouwen van Venus van John Gray aan het lezen. En de verschillen die Gray beschrijft, komt zij ook tegen in beleggend Vlaanderen. ,,Mannen zeggen sneller 'koop dat aandeel', terwijl mijn vrouwelijke klanten eerder advies vragen: 'wat denk je daarvan'. Het misschien een cliché, maar vrouwelijke beleggers zijn voorzichtiger, al moet je niet meteen denken dat vrouwen elk risico schuwen.''

,,Die voorzichtigheid is mogelijk een verklaring waarom vrouwen pas nu meer belangstelling krijgen voor de beurs. Beleggen werd tien, vijftien jaar geleden nog beschouwd als speculeren, als iets roekeloos wat je maar beter niet doet. Nu is het beleggen in aandelen veel meer aanvaard.''

Monique Huys lacht met de vraag of vrouwen eerder investeren in ,,vrouwelijke'' aandelen zoals Ontex (pampers), L'Oréal of Gucci. ,,In de beleggingsclubs waarvan ik lid ben, voeren wij wel eens lacherige discussies over het aandeel Van De Velde (lingerie), maar daar mag je zeker geen conclusies uit trekken.''

,,Ik kom wel eens op bijeenkomsten van beleggingsclubs. Waar ik me wel eens aan erger zijn mannen die zo stoer en zelfverzekerd willen lijken. Zo van 'de dollar zal dalen, punt'. Ondanks of dankzij mijn kennis en ervaring breng ik het nooit verder dan 'gezien de economische omstandigheden zou het kunnen dat de dollar zal dalen'.''

Maar zijn de woekerwinsten die sommige beleggers halen wel ethisch te verantwoorden? ,,Het is een moeilijke discussie'', geeft Monique Huys toe. Is het te verantwoorden dat beleggen meer opbrengt dan werken? ,,Heel wat mensen delen de wereld op in goede en slechte waarden. Je mag het argument van die winsten op risicovolle beleggingen niet gebruiken om te besluiten dat dé economie of dé beurs bij die slechte waarden horen. Waarom niet een deel van de beurswinst gebruiken om te delen met anderen? Een beetje naar het voorbeeld van de Grameenbank in Bangladesh.'' Dat is een spaarbank waar vooral arme vrouwelijke klanten hun arbeid omzetten in goedkope leningen. De bank kreeg in 1992 de Koning Boudewijnprijs voor Ontwikkelingswerk.